حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ، حَدَّثَنَا اللَّيْثُ، عَنْ سَعِيدِ بْنِ أَبِي سَعِيدٍ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، أَنَّهُ قَالَ لَمَّا فُتِحَتْ خَيْبَرُ أُهْدِيَتْ لِرَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم شَاةٌ فِيهَا سَمٌّ، فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " اجْمَعُوا لِي مَنْ كَانَ هَا هُنَا مِنَ الْيَهُودِ ". فَجُمِعُوا لَهُ فَقَالَ لَهُمْ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " إِنِّي سَائِلُكُمْ عَنْ شَىْءٍ فَهَلْ أَنْتُمْ صَادِقِيَّ عَنْهُ ". فَقَالُوا نَعَمْ يَا أَبَا الْقَاسِمِ. فَقَالَ لَهُمْ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " مَنْ أَبُوكُمْ ". قَالُوا أَبُونَا فُلاَنٌ. فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " كَذَبْتُمْ بَلْ أَبُوكُمْ فُلاَنٌ ". فَقَالُوا صَدَقْتَ وَبَرِرْتَ. فَقَالَ " هَلْ أَنْتُمْ صَادِقِيَّ عَنْ شَىْءٍ إِنْ سَأَلْتُكُمْ عَنْهُ ". فَقَالُوا نَعَمْ يَا أَبَا الْقَاسِمِ، وَإِنْ كَذَبْنَاكَ عَرَفْتَ كَذِبَنَا كَمَا عَرَفْتَهُ فِي أَبِينَا. قَالَ لَهُمْ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " مَنْ أَهْلُ النَّارِ ". فَقَالُوا نَكُونُ فِيهَا يَسِيرًا، ثُمَّ تَخْلُفُونَنَا فِيهَا. فَقَالَ لَهُمْ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " اخْسَئُوا فِيهَا، وَاللَّهِ لاَ نَخْلُفُكُمْ فِيهَا أَبَدًا ". ثُمَّ قَالَ لَهُمْ " فَهَلْ أَنْتُمْ صَادِقِيَّ عَنْ شَىْءٍ إِنْ سَأَلْتُكُمْ عَنْهُ ". قَالُوا نَعَمْ. فَقَالَ " هَلْ جَعَلْتُمْ فِي هَذِهِ الشَّاةِ سُمًّا ". فَقَالُوا نَعَمْ. فَقَالَ " مَا حَمَلَكُمْ عَلَى ذَلِكَ ". فَقَالُوا أَرَدْنَا إِنْ كُنْتَ كَذَّابًا نَسْتَرِيحُ مِنْكَ، وَإِنْ كُنْتَ نَبِيًّا لَمْ يَضُرَّكَ.
Қутайба, Лайсдан, у Саид ибн Абу Саиддан, у Абу Ҳурайрадан ривоят қилади: У: Хайбар фатҳ қилинганида, Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васалламга ичида заҳар бўлган бир қўй ҳадя қилинди. Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам: «Бу ерда бўлган яҳудийларни менга тўпланглар» дедилар. Улар у кишига тўпланди. Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам уларга: «Мен сизлардан бир нарса сўрайман, сизлар менга у ҳақда ростни айтасизми?» дедилар. Улар: Ҳа, эй Абул Қосим, дедилар. Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам уларга: «Отангиз ким?» дедилар. Улар: Отамиз фалончи, дедилар. Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам: «Ёлғон айтдинглар, балки отангиз фалончидир» дедилар. Улар: Рост айтдинг ва тўғри қилдинг, дедилар. У: «Агар мен сизлардан бир нарса сўрасам, у ҳақда ростни айтасизми?» дедилар. Улар: Ҳа, эй Абул Қосим; агар сенга ёлғон айтсак, отамиз ҳақида билганингдек, бизнинг ёлғонимизни (ҳам) биласан, дедилар. Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам уларга: «Дўзах аҳли ким?» дедилар. Улар: Биз унда озгина (вақт) бўламиз, сўнг сизлар бизнинг ўрнимизга (абадий) қоласизлар, дедилар. Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам уларга: «Унда хор бўлиб қолинглар! Валлаҳи, биз ҳеч қачон унда сизнинг ўрнингизга қолмаймиз» дедилар. Сўнг уларга: «Агар мен сизлардан бир нарса сўрасам, у ҳақда ростни айтасизми?» дедилар. Улар: Ҳа, дедилар. У: «Мана шу қўйга заҳар солдингизми?» дедилар. Улар: Ҳа, дедилар. У: «Сизларни бунга нима ундади?» дедилар. Улар: Агар ёлғончи бўлсанг, сендан қутуламиз деб; агар Набий бўлсанг, у сенга зарар қилмайди (деб) истадик, дедилар.