وَحَدَّثَنِي حَرْمَلَةُ بْنُ يَحْيَى بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ حَرْمَلَةَ بْنِ عِمْرَانَ التُّجِيبِيُّ، أَخْبَرَنَا ابْنُ، وَهْبٍ أَخْبَرَنِي يُونُسُ، عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، أَخْبَرَنِي أَنَسُ بْنُ مَالِكٍ، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم خَرَجَ حِينَ زَاغَتِ الشَّمْسُ فَصَلَّى لَهُمْ صَلاَةَ الظُّهْرِ فَلَمَّا سَلَّمَ قَامَ عَلَى الْمِنْبَرِ فَذَكَرَ السَّاعَةَ وَذَكَرَ أَنَّ قَبْلَهَا أُمُورًا عِظَامًا ثُمَّ قَالَ " مَنْ أَحَبَّ أَنْ يَسْأَلَنِي عَنْ شَىْءٍ فَلْيَسْأَلْنِي عَنْهُ فَوَاللَّهِ لاَ تَسْأَلُونَنِي عَنْ شَىْءٍ إِلاَّ أَخْبَرْتُكُمْ بِهِ مَا دُمْتُ فِي مَقَامِي هَذَا " . قَالَ أَنَسُ بْنُ مَالِكٍ فَأَكْثَرَ النَّاسُ الْبُكَاءَ حِينَ سَمِعُوا ذَلِكَ مِنْ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَأَكْثَرَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم أَنْ يَقُولَ " سَلُونِي " . فَقَامَ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ حُذَافَةَ فَقَالَ مَنْ أَبِي يَا رَسُولَ اللَّهِ قَالَ " أَبُوكَ حُذَافَةُ " . فَلَمَّا أَكْثَرَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم مِنْ أَنْ يَقُولَ " سَلُونِي " . بَرَكَ عُمَرُ فَقَالَ رَضِينَا بِاللَّهِ رَبًّا وَبِالإِسْلاَمِ دِينًا وَبِمُحَمَّدٍ رَسُولاً - قَالَ - فَسَكَتَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم حِينَ قَالَ عُمَرُ ذَلِكَ ثُمَّ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " أَوْلَى وَالَّذِي نَفْسُ مُحَمَّدٍ بِيَدِهِ لَقَدْ عُرِضَتْ عَلَىَّ الْجَنَّةُ وَالنَّارُ آنِفًا فِي عُرْضِ هَذَا الْحَائِطِ فَلَمْ أَرَ كَالْيَوْمِ فِي الْخَيْرِ وَالشَّرِّ " . قَالَ ابْنُ شِهَابٍ أَخْبَرَنِي عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُتْبَةَ قَالَ قَالَتْ أُمُّ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ حُذَافَةَ لِعَبْدِ اللَّهِ بْنِ حُذَافَةَ مَا سَمِعْتُ بِابْنٍ قَطُّ أَعَقَّ مِنْكَ أَأَمِنْتَ أَنْ تَكُونَ أُمُّكَ قَدْ قَارَفَتْ بَعْضَ مَا تُقَارِفُ نِسَاءُ أَهْلِ الْجَاهِلِيَّةِ فَتَفْضَحَهَا عَلَى أَعْيُنِ النَّاسِ قَالَ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ حُذَافَةَ وَاللَّهِ لَوْ أَلْحَقَنِي بِعَبْدٍ أَسْوَدَ لَلَحِقْتُهُ .
Менга Ҳармала ибн Яҳё ибн Абдуллаҳ ибн Ҳармала ибн Имрон ат-Тужибий ривоят қилди, бизга Ибн Ваҳб хабар берди, менга Юнус Ибн Шиҳобдан хабар берди, менга Анас ибн Молик хабар бердики, Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам қуёш оғган вақтда чиқиб, уларга пешин намозини ўқиб бердилар. Салом берганларидан сўнг минбарга чиқиб, Қиёматни зикр қилдилар ва ундан олдин буюк ишлар бўлишини зикр қилдилар. Сўнгра: «Ким мендан бир нарса тўғрисида сўрашни хоҳласа, мен шу ўрнимда турганимча, мен шу жойимда турар эканман, ундан сўрасин. Аллаҳга қасамки, ҳеч нарса тўғрисида сўрамайсизларки, мен сизларга уни хабар бермай», дедилар. Анас ибн Молик деди: Одамлар Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васалламдан буни эшитганларида кўп йиғладилар. Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам эса: «Мендан сўрангиз!», деб такрор айтавердилар. Шунда Абдуллаҳ ибн Ҳузофа туриб: «Эй Расулуллаҳ, менинг отам ким?», деди. У: «Отанг Ҳузофа», деди. Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам: «Мендан сўрангиз!», деб такрор айтаверганларида, Умар тиз чўкиб: «Рабб сифатида Аллаҳга, дийн сифатида Исломга, расул сифатида Муҳаммадга рози бўлдик», деди. У деди: Умар шуни айтганда Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам жим бўлдилар. Сўнгра Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам: «(Ҳалокат сизларга) яқинроқдир! Муҳаммаднинг жони қўлида бўлган Зотга қасамки, ҳозиргина шу деворнинг ён тарафида менга жаннат ва дўзах кўрсатилди. Мен яхшилик ва ёмонликда бугунгидек (кунни) ҳеч кўрмадим», дедилар. Ибн Шиҳоб деди: Менга Убайдуллаҳ ибн Абдуллаҳ ибн Утба хабар бериб деди: Абдуллаҳ ибн Ҳузофанинг онаси Абдуллаҳ ибн Ҳузофага: «Мен сендан кўра отага оқибатсизроқ ўғилни ҳеч эшитмаганман. Онанг жоҳилият аҳлининг аёллари қиладиган баъзи (нопок) ишларни қилган бўлиб қолиб, сени одамларнинг кўзи олдида шарманда қилиб қўйишидан хотиржам бўлдингми?», деди. Абдуллаҳ ибн Ҳузофа деди: «Аллаҳга қасамки, агар У мени қора бир қулга (отам деб) қўшганда ҳам, мен унга (қўшилиб) ўтар эдим».