حَدَّثَنِي عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مُحَمَّدٍ، حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، عَنْ أَبِي إِدْرِيسَ الْخَوْلاَنِيِّ، عَنْ أَبِي ثَعْلَبَةَ الْخُشَنِيِّ، رضى الله عنه قَالَ نَهَى النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم عَنْ أَكْلِ كُلِّ ذِي نَابٍ مِنَ السَّبُعِ. قَالَ الزُّهْرِيُّ وَلَمْ أَسْمَعْهُ حَتَّى أَتَيْتُ الشَّأْمَ. وَزَادَ اللَّيْثُ قَالَ حَدَّثَنِي يُونُسُ، عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، قَالَ وَسَأَلْتُهُ هَلْ نَتَوَضَّأُ أَوْ نَشْرَبُ أَلْبَانَ الأُتُنِ أَوْ مَرَارَةَ السَّبُعِ أَوْ أَبْوَالَ الإِبِلِ. قَالَ قَدْ كَانَ الْمُسْلِمُونَ يَتَدَاوَوْنَ بِهَا، فَلاَ يَرَوْنَ بِذَلِكَ بَأْسًا، فَأَمَّا أَلْبَانُ الأُتُنِ فَقَدْ بَلَغَنَا أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم نَهَى عَنْ لُحُومِهَا، وَلَمْ يَبْلُغْنَا عَنْ أَلْبَانِهَا أَمْرٌ وَلاَ نَهْىٌ، وَأَمَّا مَرَارَةُ السَّبُعِ قَالَ ابْنُ شِهَابٍ أَخْبَرَنِي أَبُو إِدْرِيسَ الْخَوْلاَنِيُّ أَنَّ أَبَا ثَعْلَبَةَ الْخُشَنِيَّ أَخْبَرَهُ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم نَهَى عَنْ أَكْلِ كُلِّ ذِي نَابٍ مِنَ السَّبُعِ.
Абдуллаҳ ибн Муҳаммад, Суфёндан, у Зуҳрийдан, у Абу Идрис Хавлонийдан, у Абу Саълаба Хушанийдан (розияллаҳу анҳу): У: Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам йиртқичлардан тишли (қозиқ тишли) ҳар бир (ҳайвон)ни ейишдан қайтардилар. Зуҳрий: Мен уни Шомга боргунимгача эшитмаган эдим, деди. Лайс зиёда қилди: Менга Юнус, у Ибн Шиҳобдан айтиб берди: Мен ундан: Эшак сутларини ичаиликми, ёки йиртқичнинг ўтини (сафросини), ёки туя сийдикларини (даво учун)? деб сўрадим. У: Мусулмонлар улар билан даволанар эдилар, буни айб кўрмас эдилар. Эшак сутларига келса, бизга етишича, Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам уларнинг гўштларидан қайтардилар, аммо улар(нинг) сутлари ҳақида бизга на буйруқ, на қайтариқ етди. Йиртқичнинг ўтига келса — Ибн Шиҳоб: Менга Абу Идрис Хавлоний хабар берди: Абу Саълаба Хушаний унга хабар берди: Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам йиртқичлардан тишли ҳар бир (ҳайвон)ни ейишдан қайтардилар, деди.