حَدَّثَنِي أَحْمَدُ بْنُ الْمِقْدَامِ، حَدَّثَنَا فُضَيْلُ بْنُ سُلَيْمَانَ، حَدَّثَنَا مَنْصُورُ بْنُ عَبْدِ الرَّحْمَنِ، قَالَ حَدَّثَتْنِي أُمِّي، عَنْ أَسْمَاءَ بِنْتِ أَبِي بَكْرٍ ـ رضى الله عنهما ـ أَنَّ امْرَأَةً، جَاءَتْ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَقَالَتْ إِنِّي أَنْكَحْتُ ابْنَتِي، ثُمَّ أَصَابَهَا شَكْوَى فَتَمَرَّقَ رَأْسُهَا، وَزَوْجُهَا يَسْتَحِثُّنِي بِهَا أَفَأَصِلُ رَأْسَهَا فَسَبَّ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم الْوَاصِلَةَ وَالْمُسْتَوْصِلَةَ.
Аҳмад ибнул Миқдом, Фузайл ибн Сулаймондан: Бизга Мансур ибн Абдураҳмон: Менга онам, у Асмо бинти Абу Бакр(дан) (розияллаҳу анҳумо) айтиб берди: Бир аёл Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васалламнинг олдига келиб: Мен қизимни турмушга бердим, сўнг унга касаллик етди ва сочи тўкилди, эри эса уни (менга қайтаришни) шошилтирар. Унинг сочини улаяйми (узайтирайми)? деди. Шунда Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам уловчини ва улатгувчини сўкдилар (лаънатладилар).