6031-ҳадисСаҳиҳул Бухорий · Одоб китоби
حَدَّثَنَا أَصْبَغُ، قَالَ أَخْبَرَنِي ابْنُ وَهْبٍ، أَخْبَرَنَا أَبُو يَحْيَى، هُوَ فُلَيْحُ بْنُ سُلَيْمَانَ عَنْ هِلاَلِ بْنِ أُسَامَةَ، عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ ـ رضى الله عنه ـ قَالَ لَمْ يَكُنِ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم سَبَّابًا وَلاَ فَحَّاشًا وَلاَ لَعَّانًا، كَانَ يَقُولُ لأَحَدِنَا عِنْدَ الْمَعْتَبَةِ " مَا لَهُ، تَرِبَ جَبِينُهُ ".
Асбағ: Менга Ибн Ваҳб хабар берди: Бизга Абу Яҳё — у Фулайҳ ибн Сулаймон — у Ҳилол ибн Усомадан, у Анас ибн Моликдан (розияллаҳу анҳу) хабар берди: У: Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам сўкувчи ҳам, фаҳш сўзловчи ҳам, лаънатловчи ҳам эмас эдилар; (бировни) таъна (танбеҳ) қилишда бизнинг бировимизга: «Унга нима бўлди, пешонаси тупроққа ботсин!» дер эдилар, деди.