حَدَّثَنَا عَمْرُو بْنُ عَاصِمٍ، حَدَّثَنَا هَمَّامٌ، عَنْ قَتَادَةَ، عَنْ أَنَسٍ، أَنَّ رَجُلاً، مِنْ أَهْلِ الْبَادِيَةِ أَتَى النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ مَتَى السَّاعَةُ قَائِمَةٌ قَالَ " وَيْلَكَ وَمَا أَعْدَدْتَ لَهَا ". قَالَ مَا أَعْدَدْتُ لَهَا إِلاَّ أَنِّي أُحِبُّ اللَّهَ وَرَسُولَهُ. قَالَ " إِنَّكَ مَعَ مَنْ أَحْبَبْتَ ". فَقُلْنَا وَنَحْنُ كَذَلِكَ. قَالَ " نَعَمْ ". فَفَرِحْنَا يَوْمَئِذٍ فَرَحًا شَدِيدًا، فَمَرَّ غُلاَمٌ لِلْمُغِيرَةِ وَكَانَ مِنْ أَقْرَانِي فَقَالَ " إِنْ أُخِّرَ هَذَا فَلَنْ يُدْرِكَهُ الْهَرَمُ حَتَّى تَقُومَ السَّاعَةُ ". وَاخْتَصَرَهُ شُعْبَةُ عَنْ قَتَادَةَ سَمِعْتُ أَنَسًا عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم.
Амр ибн Осим, Ҳаммомдан, у Қатодадан, у Анасдан ривоят қилади: Чўл аҳлидан бир киши Набий соллаллаҳу алайҳи васалламнинг олдига келиб: Эй Расулуллаҳ, Соат (қиёмат) қачон қойим бўлади? деди. У: «Вой сенга, сен унинг учун нима тайёрладинг?» дедилар. У: Мен унинг учун — Аллаҳни ва Унинг Расулини севишимдан бошқа — бирор нарса тайёрламадйм, деди. У: «Сен ўзинг севган киши билан (бирга)сан» дедилар. Биз: Биз ҳам шундаймизми? дедик. У: «Ҳа» дедилар. Биз ўша куни қаттиқ хурсанд бўлдик. Муғийранинг бир ғуломи ўтди — у менинг тенгдошларимдан эди. У: «Агар бу (бола) кечиктирилса (узоқ яшаса), унга қарилик етмай туриб (ёшлигида) Соат (қиёмат) қойим бўлади» дедилар. Буни Шуъба Қатодадан: Анасни эшитдйм, у Набий соллаллаҳу алайҳи васалламдан (деб) қисқароқ айтди.