وَحَدَّثَنِي زُهَيْرُ بْنُ حَرْبٍ، وَإِسْحَاقُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ، - قَالَ إِسْحَاقُ أَخْبَرَنَا وَقَالَ، زُهَيْرٌ حَدَّثَنَا جَرِيرٌ، - عَنْ مَنْصُورٍ، عَنِ الْحَكَمِ، عَنْ نَافِعٍ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُمَرَ، قَالَ مَكَثْنَا ذَاتَ لَيْلَةٍ نَنْتَظِرُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم - لِصَلاَةِ الْعِشَاءِ الآخِرَةِ فَخَرَجَ إِلَيْنَا حِينَ ذَهَبَ ثُلُثُ اللَّيْلِ أَوْ بَعْدَهُ فَلاَ نَدْرِي أَشَىْءٌ شَغَلَهُ فِي أَهْلِهِ أَوْ غَيْرُ ذَلِكَ فَقَالَ حِينَ خَرَجَ " إِنَّكُمْ لَتَنْتَظِرُونَ صَلاَةً مَا يَنْتَظِرُهَا أَهْلُ دِينٍ غَيْرُكُمْ وَلَوْلاَ أَنْ يَثْقُلَ عَلَى أُمَّتِي لَصَلَّيْتُ بِهِمْ هَذِهِ السَّاعَةَ " . ثُمَّ أَمَرَ الْمُؤَذِّنَ فَأَقَامَ الصَّلاَةَ وَصَلَّى .
Абдуллаҳ ибн Умар айтди: Биз бир кеча Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам)ни — охирги хуфтон намози учун — кутиб турдик; бас у бизнинг олдимизга — кечанинг учдан бири ўтган ёки ундан кейин — чиқди; уни аҳли (хонадони) ичида бир нарса машғул қилдими ёки бошқа нарсами — билмаймиз. Бас чиқганида: «Албатта сизлар шундай намозни кутяпсизки, сиздан бошқа ҳеч бир дийн аҳли уни кутмайди; ва агар умматимга оғир бўлиб қолишидан (чўчимасам эди), уларга уни шу соатда ўқир эдим» деди. Кейин муаззинга буюрди, у намозга иқомат айтди ва (Набий) ўқиди.