وَحَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، حَدَّثَنَا سُفْيَانُ بْنُ عُيَيْنَةَ، عَنْ عَمْرٍو، عَنْ جَابِرِ بْنِ زَيْدٍ، عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ، قَالَ صَلَّيْتُ مَعَ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم ثَمَانِيًا جَمِيعًا وَسَبْعًا جَمِيعًا . قُلْتُ يَا أَبَا الشَّعْثَاءِ أَظُنُّهُ أَخَّرَ الظُّهْرَ وَعَجَّلَ الْعَصْرَ وَأَخَّرَ الْمَغْرِبَ وَعَجَّلَ الْعِشَاءَ . قَالَ وَأَنَا أَظُنُّ ذَاكَ .
Ибн Аббос айтди: Мен Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам) билан саккизни (пешин-асрни) бирга, еттини (шом-хуфтонни) бирга ўқидим. Мен: «Эй Абуш-Шаъсо, мен у пешинни кечиктириб, асрни тезлатди, шомни кечиктириб, хуфтонни тезлатди деб ўйлаймман» дедим. У: «Мен ҳам шундай ўйлаймман» деди.