حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ مِهْرَانَ الرَّازِيُّ، حَدَّثَنَا الْوَلِيدُ بْنُ مُسْلِمٍ، حَدَّثَنَا الأَوْزَاعِيُّ، حَدَّثَنِي عَبْدَةُ، عَنْ زِرٍّ، قَالَ سَمِعْتُ أُبَىَّ بْنَ كَعْبٍ، يَقُولُ - وَقِيلَ لَهُ إِنَّ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ مَسْعُودٍ يَقُولُ مَنْ قَامَ السَّنَةَ أَصَابَ لَيْلَةَ الْقَدْرِ - فَقَالَ أُبَىٌّ وَاللَّهِ الَّذِي لاَ إِلَهَ إِلاَّ هُوَ إِنَّهَا لَفِي رَمَضَانَ - يَحْلِفُ مَا يَسْتَثْنِي - وَوَاللَّهِ إِنِّي لأَعْلَمُ أَىُّ لَيْلَةٍ هِيَ . هِيَ اللَّيْلَةُ الَّتِي أَمَرَنَا بِهَا رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم بِقِيَامِهَا هِيَ لَيْلَةُ صَبِيحَةِ سَبْعٍ وَعِشْرِينَ وَأَمَارَتُهَا أَنْ تَطْلُعَ الشَّمْسُ فِي صَبِيحَةِ يَوْمِهَا بَيْضَاءَ لاَ شُعَاعَ لَهَا .
Зирр айтди: Мен Убайй ибн Каъбни — унга: «Абдуллаҳ ибн Масъуд: ‹Кимки йилни (бутун) қоим қилса, Лайлатул-Қадрни топади› дейди» дейилганида — айтаётган ҳолда эшитдим. Убайй: «Ўзидан бошқа илоҳ йўқ Аллаҳга қасамки, у (Лайлатул-Қадр) рамазондадир — қасам ичади, истисно қилмайди; ва Аллаҳга қасам, мен у қайси кеча эканини биламан: у — Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) бизга қоим қилишни буюрган кечадир; у — йигирма етти(нчи кун)нинг эртаси (субҳи) кечасидир; ва унинг белгиси — ўша кунининг тонгида қуёш оқ, нурсиз (чарақламай) чиқади» деди.