2090-ҳадисСаҳиҳи Муслим · Кусуф намози
حَدَّثَنَاهُ يَحْيَى بْنُ يَحْيَى، أَخْبَرَنَا أَبُو مُعَاوِيَةَ، عَنْ هِشَامِ بْنِ عُرْوَةَ، بِهَذَا الإِسْنَادِ وَزَادَ ثُمَّ قَالَ " أَمَّا بَعْدُ فَإِنَّ الشَّمْسَ وَالْقَمَرَ مِنْ آيَاتِ اللَّهِ " . وَزَادَ أَيْضًا ثُمَّ رَفَعَ يَدَيْهِ فَقَالَ " اللَّهُمَّ هَلْ بَلَّغْتُ " .
(Бу ҳадис) бизга Ҳишом ибн Урва(дан) шу иснод билан (ривоят қилинди); ва зиёда қилди: кейин: «Аммо баъд: албатта қуёш ва ой — Аллаҳнинг оятларидандир» деди; ва яна зиёда қилди: кейин қўлларини кўтарди ва: «Аллаҳумма, етказдимми?» деди.