حَدَّثَنِي حَرْمَلَةُ بْنُ يَحْيَى، أَخْبَرَنِي ابْنُ وَهْبٍ، أَخْبَرَنِي يُونُسُ، ح وَحَدَّثَنِي أَبُو الطَّاهِرِ، وَمُحَمَّدُ بْنُ سَلَمَةَ الْمُرَادِيُّ قَالاَ حَدَّثَنَا ابْنُ وَهْبٍ، عَنْ يُونُسَ، عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، قَالَ أَخْبَرَنِي عُرْوَةُ بْنُ الزُّبَيْرِ، عَنْ عَائِشَةَ، زَوْجِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم قَالَتْ خَسَفَتِ الشَّمْسُ فِي حَيَاةِ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَخَرَجَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم إِلَى الْمَسْجِدِ فَقَامَ وَكَبَّرَ وَصَفَّ النَّاسُ وَرَاءَهُ فَاقْتَرَأَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قِرَاءَةً طَوِيلَةً ثُمَّ كَبَّرَ فَرَكَعَ رُكُوعًا طَوِيلاً ثُمَّ رَفَعَ رَأْسَهُ فَقَالَ " سَمِعَ اللَّهُ لِمَنْ حَمِدَهُ رَبَّنَا وَلَكَ الْحَمْدُ " . ثُمَّ قَامَ فَاقْتَرَأَ قِرَاءَةً طَوِيلَةً هِيَ أَدْنَى مِنَ الْقِرَاءَةِ الأُولَى ثُمَّ كَبَّرَ فَرَكَعَ رُكُوعًا طَوِيلاً هُوَ أَدْنَى مِنَ الرُّكُوعِ الأَوَّلِ ثُمَّ قَالَ " سَمِعَ اللَّهُ لِمَنْ حَمِدَهُ رَبَّنَا وَلَكَ الْحَمْدُ " . ثُمَّ سَجَدَ - وَلَمْ يَذْكُرْ أَبُو الطَّاهِرِ ثُمَّ سَجَدَ - ثُمَّ فَعَلَ فِي الرَّكْعَةِ الأُخْرَى مِثْلَ ذَلِكَ حَتَّى اسْتَكْمَلَ أَرْبَعَ رَكَعَاتٍ وَأَرْبَعَ سَجَدَاتٍ وَانْجَلَتِ الشَّمْسُ قَبْلَ أَنْ يَنْصَرِفَ ثُمَّ قَامَ فَخَطَبَ النَّاسَ فَأَثْنَى عَلَى اللَّهِ بِمَا هُوَ أَهْلُهُ ثُمَّ قَالَ " إِنَّ الشَّمْسَ وَالْقَمَرَ آيَتَانِ مِنْ آيَاتِ اللَّهِ لاَ يَخْسِفَانِ لِمَوْتِ أَحَدٍ وَلاَ لِحَيَاتِهِ فَإِذَا رَأَيْتُمُوهَا فَافْزَعُوا لِلصَّلاَةِ " . وَقَالَ أَيْضًا " فَصَلُّوا حَتَّى يُفَرِّجَ اللَّهُ عَنْكُمْ " . وَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " رَأَيْتُ فِي مَقَامِي هَذَا كُلَّ شَىْءٍ وُعِدْتُمْ حَتَّى لَقَدْ رَأَيْتُنِي أُرِيدُ أَنْ آخُذَ قِطْفًا مِنَ الْجَنَّةِ حِينَ رَأَيْتُمُونِي جَعَلْتُ أُقَدِّمُ - وَقَالَ الْمُرَادِيُّ أَتَقَدَّمُ - وَلَقَدْ رَأَيْتُ جَهَنَّمَ يَحْطِمُ بَعْضُهَا بَعْضًا حِينَ رَأَيْتُمُونِي تَأَخَّرْتُ وَرَأَيْتُ فِيهَا ابْنَ لُحَىٍّ وَهُوَ الَّذِي سَيَّبَ السَّوَائِبَ " . وَانْتَهَى حَدِيثُ أَبِي الطَّاهِرِ عِنْدَ قَوْلِهِ " فَافْزَعُوا لِلصَّلاَةِ " . وَلَمْ يَذْكُرْ مَا بَعْدَهُ .
Оиша — Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам)нинг завжаси — айтди: Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) ҳаётида қуёш тутилди; бас Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) масжидга чиқди, туриб такбир айтди ва одамлар унинг ортида саф тортди. Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) узун қироат қилди, кейин такбир айтиб узун рукуъ қилди, кейин бошини кўтарди ва: «Самиъаллаҳу лиман ҳамидаҳ, Роббано ва лакал-ҳамд» деди; кейин турди ва узун қироат қилди — у биринчи қироатдан қисқароқ эди; кейин такбир айтиб узун рукуъ қилди — у биринчи рукуъдан қисқароқ; кейин: «Самиъаллаҳу лиман ҳамидаҳ, Роббано ва лакал-ҳамд» деди; кейин сажда қилди — Абу Тоҳир «кейин сажда қилди»ни зикр қилмади —; кейин иккинчи ракатда шунга ўхшашни қилди, то тўрт рукуъ ва тўрт саждани тўлиқ қилгунга қадар; ва қуёш (намоздан) қайтишидан олдин очилди. Кейин туриб одамларга хутба қилди, Аллаҳга — Ўзига лойиқ (сифат)лар билан сано айтди, кейин: «Албатта қуёш ва ой — Аллаҳнинг оятларидан икки оятдир; улар иккови ҳеч кимнинг ўлими ҳам, ҳаёти сабабли ҳам тутилмайди; бас уларни кўрсангиз, намозга шошилинглар (паноҳ тилинглар)» деди. Ва яна: «Бас Аллаҳ сиздан (балони) очгунга қадар намоз ўқинг» деди. Ва Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам): «Мен мана шу жойимда сизларга ваъда қилинган ҳар бир нарсани кўрдим; ҳатто мен ўзимни — жаннатдан бир шингил олмоқчи бўлиб — кўрдим, ўша сиз мени олдинга ошибётган (интилаётган) ҳолда кўрган пайтда; ва мен жаҳаннамнинг бир қисми бир қисмини эзиб (янчиб) турган ҳолда кўрдим — ўша сиз мени орқага чекинган ҳолда кўрган пайтда; ва мен унда Ибн Луҳаййни кўрдим — у ‹саоиба›ларни (бутларга атаб бўш қўйилган туяларни) жорий қилган кишидир» деди. Абу Тоҳир ҳадиси унинг «намозга шошилинглар» деган сўзида тугади ва ундан кейингини зикр қилмади.