حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، وَعَمْرٌو النَّاقِدُ، قَالاَ حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، عَنْ عُرْوَةَ بْنِ الزُّبَيْرِ، وَسَعِيدٍ، عَنْ حَكِيمِ بْنِ حِزَامٍ، قَالَ سَأَلْتُ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم فَأَعْطَانِي ثُمَّ سَأَلْتُهُ فَأَعْطَانِي ثُمَّ سَأَلْتُهُ فَأَعْطَانِي ثُمَّ قَالَ " إِنَّ هَذَا الْمَالَ خَضِرَةٌ حُلْوَةٌ فَمَنْ أَخَذَهُ بِطِيبِ نَفْسٍ بُورِكَ لَهُ فِيهِ وَمَنْ أَخَذَهُ بِإِشْرَافِ نَفْسٍ لَمْ يُبَارَكْ لَهُ فِيهِ وَكَانَ كَالَّذِي يَأْكُلُ وَلاَ يَشْبَعُ وَالْيَدُ الْعُلْيَا خَيْرٌ مِنَ الْيَدِ السُّفْلَى " .
Ҳаким ибн Ҳизом айтди: Мен Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам)дан сўрадим, у менга берди; кейин (яна) сўрадим, у менга берди; кейин (яна) сўрадим, у менга берди; кейин у: «Албатта бу мол — кўм-кўк, шириндир; бас ким уни кўнгил поклиги (қаноат) билан олса, унга унда барака берилади; ким уни нафс очкўзлиги (тамаъ) билан олса, унга унда барака берилмайди — ва у еб тўймайдиган каби бўлади; юқори қўл пастки қўлдан яхшироқдир» деди.