أَخْبَرَنَا قُتَيْبَةُ، قَالَ حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، قَالَ أَخْبَرَنِي سَعِيدٌ، وَعُرْوَةُ، سَمِعَا حَكِيمَ بْنَ حِزَامٍ، يَقُولُ سَأَلْتُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَأَعْطَانِي ثُمَّ سَأَلْتُهُ فَأَعْطَانِي ثُمَّ سَأَلْتُهُ فَأَعْطَانِي ثُمَّ قَالَ " إِنَّ هَذَا الْمَالَ خَضِرَةٌ حُلْوَةٌ فَمَنْ أَخَذَهُ بِطِيبِ نَفْسٍ بُورِكَ لَهُ فِيهِ وَمَنْ أَخَذَهُ بِإِشْرَافِ نَفْسٍ لَمْ يُبَارَكْ لَهُ فِيهِ وَكَانَ كَالَّذِي يَأْكُلُ وَلاَ يَشْبَعُ وَالْيَدُ الْعُلْيَا خَيْرٌ مِنَ الْيَدِ السُّفْلَى " .
Бизга Қутайба хабар бериб, деди: бизга Суфён, аз-Зуҳрийдан ривоят қилди, у деди: менга Саид ва Урва хабар берди, улар Ҳаким ибн Ҳизомнинг шундай деётганини эшитдилар: мен Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам)дан сўрадим, У менга бердилар; сўнг яна сўрадим, У менга бердилар; сўнг яна сўрадим, У менга бердилар. Кейин У: «Албатта бу мол яшил (хуш манзара) ва шириндир. Ким уни кўнгил тинчлиги билан олса, унга (мол) баракали бўлади. Ким уни нафси очкўзлик билан олса, унга баракали бўлмайди ва у еб тўймайдиган кишига ўхшайди. Юқори қўл пастки қўлдан яхшироқдир,» дедилар.