وَحَدَّثَنَاهُ يَحْيَى بْنُ يَحْيَى، حَدَّثَنَا أَبُو مَعْشَرٍ الْعَطَّارُ، عَنْ خَالِدِ بْنِ ذَكْوَانَ، قَالَ سَأَلْتُ الرُّبَيِّعَ بِنْتَ مُعَوِّذٍ عَنْ صَوْمِ، عَاشُورَاءَ قَالَتْ بَعَثَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم رُسُلَهُ فِي قُرَى الأَنْصَارِ . فَذَكَرَ بِمِثْلِ حَدِيثِ بِشْرٍ غَيْرَ أَنَّهُ قَالَ وَنَصْنَعُ لَهُمُ اللُّعْبَةَ مِنَ الْعِهْنِ فَنَذْهَبُ بِهِ مَعَنَا فَإِذَا سَأَلُونَا الطَّعَامَ أَعْطَيْنَاهُمُ اللُّعْبَةَ تُلْهِيهِمْ حَتَّى يُتِمُّوا صَوْمَهُمْ .
Холид ибн Заквон айтди: Мен Рубаййиъ бинт Муаввиздан Ошуро рўзаси ҳақида сўрадим. У: «Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) ўз элчиларини Ансорнинг қишлоқларига жўнатди...» деди — ва (ровий) Бишрнинг ҳадиси мисли(ни) зикр қилди; фақат у: «Биз уларга жундан ўйинчоқ ясар ва уни ўзимиз билан (масжидга) олиб борар эдик; бас улар биздан таом сўраса, уларга ўйинчоқни — рўзаларини тўлдиргунча уларни овуняотган (чалғитадиган) ҳолда — берар эдик» деди.