حَدَّثَنِي أَبُو كَامِلٍ الْجَحْدَرِيُّ، حَدَّثَنَا أَبُو عَوَانَةَ، عَنْ عُثْمَانَ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ مَوْهَبٍ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي قَتَادَةَ، عَنْ أَبِيهِ، - رضى الله عنه - قَالَ خَرَجَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم حَاجًّا وَخَرَجْنَا مَعَهُ - قَالَ - فَصَرَفَ مِنْ أَصْحَابِهِ فِيهِمْ أَبُو قَتَادَةَ فَقَالَ " خُذُوا سَاحِلَ الْبَحْرِ حَتَّى تَلْقَوْنِي " . قَالَ فَأَخَذُوا سَاحِلَ الْبَحْرِ . فَلَمَّا انْصَرَفُوا قِبَلَ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم أَحْرَمُوا كُلُّهُمْ إِلاَّ أَبَا قَتَادَةَ فَإِنَّهُ لَمْ يُحْرِمْ فَبَيْنَمَا هُمْ يَسِيرُونَ إِذْ رَأَوْا حُمُرَ وَحْشٍ فَحَمَلَ عَلَيْهَا أَبُو قَتَادَةَ فَعَقَرَ مِنْهَا أَتَانًا فَنَزَلُوا فَأَكَلُوا مِنْ لَحْمِهَا - قَالَ - فَقَالُوا أَكَلْنَا لَحْمًا وَنَحْنُ مُحْرِمُونَ - قَالَ - فَحَمَلُوا مَا بَقِيَ مِنْ لَحْمِ الأَتَانِ فَلَمَّا أَتَوْا رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَالُوا يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنَّا كُنَّا أَحْرَمْنَا وَكَانَ أَبُو قَتَادَةَ لَمْ يُحْرِمْ فَرَأَيْنَا حُمُرَ وَحْشٍ فَحَمَلَ عَلَيْهَا أَبُو قَتَادَةَ فَعَقَرَ مِنْهَا أَتَانًا فَنَزَلْنَا فَأَكَلْنَا مِنْ لَحْمِهَا فَقُلْنَا نَأْكُلُ لَحْمَ صَيْدٍ وَنَحْنُ مُحْرِمُونَ . فَحَمَلْنَا مَا بَقِيَ مِنْ لَحْمِهَا . فَقَالَ " هَلْ مِنْكُمْ أَحَدٌ أَمَرَهُ أَوْ أَشَارَ إِلَيْهِ بِشَىْءٍ " . قَالَ قَالُوا لاَ . قَالَ " فَكُلُوا مَا بَقِيَ مِنْ لَحْمِهَا " .
Абу Қатода (розияллаҳу анҳу) айтди: Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) ҳаж қилувчи бўлиб чиқди, биз ҳам у билан чиқдик. (Абу Қатода:) У ашобларидан баъзиларини — улар ичида Абу Қатода (бор) эди — бурди (бошқа йўлга юборди) ва: «Денгиз соҳилини тутинглар (йўл қилинг), то менга етгунча» деди. Бас улар денгиз соҳилини тутди. Улар Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) томонга қайтганларида, ҳаммаси эҳром боғлади — фақат Абу Қатодадан бошқа — у эҳром боғламаган эди. Улар юриб борар экан, ногаҳон ёввойи эшакларни кўрди; бас Абу Қатода уларга ҳужум қилди ва улардан бир урғочи эшакни (ярадор қилиб) йиқитди. Бас улар тушди ва унинг гўштидан еди. (Абу Қатода:) Улар: «Биз гўшт едик — ҳолбуки биз муҳриммиз!» дедилар. Бас улар урғочи эшак гўштидан қолганини (ўзлари билан) олди. Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам)га келганларида: «Эй Расулуллаҳ, биз эҳром боғлаган эдик, Абу Қатода эса эҳром боғламаган эди; бас биз ёввойи эшакларни кўрдик; Абу Қатода уларга ҳужум қилди ва улардан бир урғочи эшакни (ярадор қилиб) йиқитди; бас биз тушдик ва унинг гўштидан едик; кейин: ‹Биз ов гўштини ейяпмиз — ҳолбуки муҳриммиз!› дедик; бас унинг гўштидан қолганини олди к» дедилар. У: «Сизлардан бирортангиз унга (Абу Қатодага) буюрдими ёки унга бир нарса билан ишора қилдими?» деди. Улар: «Йўқ» деди. У: «Ундай бўлса, унинг гўштидан қолганини енглар» деди.