وَحَدَّثَنِي أَبُو أَيُّوبَ الْغَيْلاَنِيُّ، حَدَّثَنَا بَهْزٌ، حَدَّثَنَا حَمَّادٌ، عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ عَائِشَةَ، - رضى الله عنها - قَالَتْ لَبَّيْنَا بِالْحَجِّ حَتَّى إِذَا كُنَّا بِسَرِفَ حِضْتُ فَدَخَلَ عَلَىَّ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَأَنَا أَبْكِي . وَسَاقَ الْحَدِيثَ بِنَحْوِ حَدِيثِ الْمَاجِشُونِ . غَيْرَ أَنَّ حَمَّادًا لَيْسَ فِي حَدِيثِهِ فَكَانَ الْهَدْىُ مَعَ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم وَأَبِي بَكْرٍ وَعُمَرَ وَذَوِي الْيَسَارَةِ ثُمَّ أَهَلُّوا حِينَ رَاحُوا وَلاَ قَوْلُهَا وَأَنَا جَارِيَةٌ حَدِيثَةُ السِّنِّ أَنْعُسُ فَتُصِيبُ وَجْهِي مُؤْخِرَةُ الرَّحْلِ .
Оиша (розияллаҳу анҳо) айтди: Биз ҳаж билан талбия айтдик, то Сарифда бўлганимизда, мен ҳайз кўрдим; бас Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) — мен йиғлаб турган ҳолда — менинг олдимга кирди — ва (ровий) ҳадисни Можишуннинг ҳадиси мисли(да) келтирди; фақат Ҳаммоднинг ҳадисида «Ҳадя Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам), Абу Бакр, Умар ва бой кишилар билан бор эди; кейин улар жўнаганларида эҳлол қилдилар» (сўзлари) ҳам, унинг «мен ёш, навқирон қиз эдим, мудраб юзимга эгар ортидаги ёғоч тегар эди» деган сўзи ҳам йўқ.