3409-ҳадисСаҳиҳи Муслим · Никоҳ китоби
وَحَدَّثَنِي سَلَمَةُ بْنُ شَبِيبٍ، حَدَّثَنَا الْحَسَنُ بْنُ أَعْيَنَ، حَدَّثَنَا مَعْقِلٌ، عَنْ أَبِي الزُّبَيْرِ، قَالَ قَالَ جَابِرٌ سَمِعْتُ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم يَقُولُ " إِذَا أَحَدُكُمْ أَعْجَبَتْهُ الْمَرْأَةُ فَوَقَعَتْ فِي قَلْبِهِ فَلْيَعْمِدْ إِلَى امْرَأَتِهِ فَلْيُوَاقِعْهَا فَإِنَّ ذَلِكَ يَرُدُّ مَا فِي نَفْسِهِ " .
Ва менга Салама ибн Шабиб ривоят қилди, бизга ал-Ҳасан ибн Аъян ривоят қилди, бизга Маъқил Абуз-Зубайрдан ривоят қилди, у деди: Жобир деди: Мен Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам)ни шундай деяётганини эшитдим: «Бирингизга бир аёл ёқиб қолиб, қалбига тушса, ўз аёлига йўналтириб, у билан яқинлик қилсин, чунки бу унинг кўнглидаги нарсани қайтаради».