وَحَدَّثَنِي عَلِيُّ بْنُ حُجْرٍ السَّعْدِيُّ، حَدَّثَنَا عَلِيٌّ، - وَهُوَ ابْنُ مُسْهِرٍ - أَخْبَرَنَا عُبَيْدُ، اللَّهِ عَنْ نَافِعٍ، عَنِ ابْنِ عُمَرَ، قَالَ أَعْطَى رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم خَيْبَرَ بِشَطْرِ مَا يَخْرُجُ مِنْ ثَمَرٍ أَوْ زَرْعٍ فَكَانَ يُعْطِي أَزْوَاجَهُ كَلَّ سَنَةٍ مِائَةَ وَسْقٍ ثَمَانِينَ وَسْقًا مِنْ تَمْرٍ وَعِشْرِينَ وَسْقًا مِنْ شَعِيرٍ فَلَمَّا وَلِيَ عُمَرُ قَسَمَ خَيْبَرَ خَيَّرَ أَزْوَاجَ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم أَنْ يُقْطِعَ لَهُنَّ الأَرْضَ وَالْمَاءَ أَوْ يَضْمَنَ لَهُنَّ الأَوْسَاقَ كُلَّ عَامٍ فَاخْتَلَفْنَ فَمِنْهُنَّ مَنِ اخْتَارَ الأَرْضَ وَالْمَاءَ وَمِنْهُنَّ مَنِ اخْتَارَ الأَوْسَاقَ كُلَّ عَامٍ فَكَانَتْ عَائِشَةُ وَحَفْصَةُ مِمَّنِ اخْتَارَتَا الأَرْضَ وَالْمَاءَ .
Ва менга Али ибн Ҳужр ас-Саъдий ривоят қилди, бизга Али — у ибн Мушир — ривоят қилди, бизга Убайдуллаҳ Нофиъдан, у Ибн Умардан хабар берди, у деди: Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) Хайбарни ундан чиқадиган мева ёки экиннинг ярми (эвазига) берди. У (Расул) завжаларига ҳар йили юз васқ — саксон васқ хурмо ва йигирма васқ арпа — берар эди. Умар (халифа) бўлганда, Хайбарни тақсимлаб, Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам)нинг завжаларини — уларга ер ва сувни (мулк қилиб) ажратиб бериш ёки уларга ҳар йили васқларни кафолатлаш ўртасида — ихтиёрга қўйди. Улар ҳар хил (танлов) қилди: улардан баъзиси ер ва сувни танлади, баъзиси ҳар йили васқларни танлади. Оиша ва Ҳафса ер ва сувни танлаганлардан эдилар.