حَدَّثَنِي أُمَيَّةُ بْنُ بِسْطَامَ، حَدَّثَنَا يَزِيدُ، - يَعْنِي ابْنَ زُرَيْعٍ - حَدَّثَنَا رَوْحٌ، - وَهُوَ ابْنُ الْقَاسِمِ - عَنْ زَيْدِ بْنِ أَسْلَمَ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ عُمَرَ، أَنَّهُ حَمَلَ عَلَى فَرَسٍ فِي سَبِيلِ اللَّهِ فَوَجَدَهُ عِنْدَ صَاحِبِهِ وَقَدْ أَضَاعَهُ وَكَانَ قَلِيلَ الْمَالِ فَأَرَادَ أَنْ يَشْتَرِيَهُ فَأَتَى رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَذَكَرَ ذَلِكَ لَهُ فَقَالَ " لاَ تَشْتَرِهِ وَإِنْ أُعْطِيتَهُ بِدِرْهَمٍ فَإِنَّ مَثَلَ الْعَائِدِ فِي صَدَقَتِهِ كَمَثَلِ الْكَلْبِ يَعُودُ فِي قَيْئِهِ " .
Менга Умайя ибн Бистом ривоят қилди, бизга Язид — яъни ибн Зурайъ — ривоят қилди, бизга Равҳ — у ибн Қосим — Зайд ибн Асламдан, у отасидан, у Умардан ривоят қилдики, у Аллаҳ йўлида бир от берди ва уни эгасининг олдида нобуд қилинган ҳолатда топди. (Эгаси) камбағал эди ва уни сотиб олмоқчи бўлди. Шунда Расулуллаҳнинг (соллаллаҳу алайҳи васаллам) олдига келди ва буни унга айтди. У: «Уни сотиб олма, агар сенга бир дирҳамга берилса ҳам. Чунки садақасини қайтариб олувчининг мисоли қусуғига қайтадиган ит мисолидир» деди.