وَحَدَّثَنَا عَبْدُ الْوَارِثِ بْنُ عَبْدِ الصَّمَدِ، حَدَّثَنِي أَبِي، حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، قَالَ قَالَ لِي مُحَمَّدُ بْنُ الْمُنْكَدِرِ مَا اسْمُكَ قُلْتُ شُعْبَةُ . فَقَالَ مُحَمَّدٌ حَدَّثَنِي أَبُو شُعْبَةَ الْعِرَاقِيُّ عَنْ سُوَيْدِ بْنِ مُقَرِّنٍ أَنَّ جَارِيَةً لَهُ لَطَمَهَا إِنْسَانٌ فَقَالَ لَهُ سُوَيْدٌ أَمَا عَلِمْتَ أَنَّ الصُّورَةَ مُحَرَّمَةٌ فَقَالَ لَقَدْ رَأَيْتُنِي وَإِنِّي لَسَابِعُ إِخْوَةٍ لِي مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَمَا لَنَا خَادِمٌ غَيْرُ وَاحِدٍ فَعَمَدَ أَحَدُنَا فَلَطَمَهُ فَأَمَرَنَا رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم أَنْ نُعْتِقَهُ .
Бизга Абдулворис ибн Абдуссамад ривоят қилди, менга отам ривоят қилди, бизга Шуъба ривоят қилди. У: Менга Муҳаммад ибн ал-Мункадир: «Исминг нима?» деди. Мен: «Шуъба» дедим. Шунда Муҳаммад: Менга Абу Шуъба ал-Ироқий Сувайд ибн Муқарриндан ривоят қилдики: Унинг бир чўрисининг юзига бир инсон шапалоқ урди. Шунда Сувайд унга: «Юзга уриш ҳаром эканлигини билмайсанми?» деди ва: «Мен ўзимни Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам билан бирга ака-укаларимнинг еттинчиси бўлганимни кўрганман, бизда биттадан бошқа хизматкоримиз йўқ эди. Биздан бири атайлаб унинг юзига шапалоқ урди, шунда Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам бизга уни озод қилишни буюрдилар» деди.