حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْمُثَنَّى، وَابْنُ، بَشَّارٍ - وَاللَّفْظُ لاِبْنِ الْمُثَنَّى - قَالاَ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ، بْنُ جَعْفَرٍ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، عَنْ وَاصِلٍ الأَحْدَبِ، عَنِ الْمَعْرُورِ بْنِ سُوَيْدٍ، قَالَ رَأَيْتُ أَبَا ذَرٍّ وَعَلَيْهِ حُلَّةٌ وَعَلَى غُلاَمِهِ مِثْلُهَا فَسَأَلْتُهُ عَنْ ذَلِكَ قَالَ فَذَكَرَ أَنَّهُ سَابَّ رَجُلاً عَلَى عَهْدِ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَعَيَّرَهُ بِأُمِّهِ - قَالَ - فَأَتَى الرَّجُلُ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم فَذَكَرَ ذَلِكَ لَهُ فَقَالَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم " إِنَّكَ امْرُؤٌ فِيكَ جَاهِلِيَّةٌ إِخْوَانُكُمْ وَخَوَلُكُمْ جَعَلَهُمُ اللَّهُ تَحْتَ أَيْدِيكُمْ فَمَنْ كَانَ أَخُوهُ تَحْتَ يَدَيْهِ فَلْيُطْعِمْهُ مِمَّا يَأْكُلُ وَلْيُلْبِسْهُ مِمَّا يَلْبَسُ وَلاَ تُكَلِّفُوهُمْ مَا يَغْلِبُهُمْ فَإِنْ كَلَّفْتُمُوهُمْ فَأَعِينُوهُمْ عَلَيْهِ " .
Бизга Муҳаммад ибн ал-Мусанно ва ибн Башшор ривоят қилдилар — матн ибн ал-Мусанноники — иккаласи: бизга Муҳаммад ибн Жаъфар ривоят қилди, бизга Шуъба Восил ал-Аҳдабдан, у ал-Маърур ибн Сувайддан ривоят қилди дедилар. У: Мен Абу Заррни кўрдим, унинг устида бир тўлиқ либос, ғуломининг устида ҳам шунга ўхшаши бор эди. Мен ундан бу ҳақда сўрадим. У Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам замонида бир кишини сўкиб, уни онаси билан айблаб камситганини зикр қилди деди. У: Ўша киши Набий соллаллаҳу алайҳи васалламнинг олдига келиб, буни унга айтди. Шунда Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам: «Албатта сенда жоҳилият бор. Улар сизнинг биродарларингиз ва хизматкорларингиздир, Аллаҳ уларни сизнинг қўлингиз остида қилди. Бас, кимнинг биродари унинг қўли остида бўлса, еганидан унга едирсин, кийганидан унга кийдирсин, уларга тоқатларидан ортиқ иш юкламанглар. Агар юкласангиз, уларга ёрдам беринглар» дедилар деди.