وَحَدَّثَنَاهُ أَحْمَدُ بْنُ يُونُسَ، حَدَّثَنَا زُهَيْرٌ، ح وَحَدَّثَنَا أَبُو كُرَيْبٍ، حَدَّثَنَا أَبُو مُعَاوِيَةَ، ح وَحَدَّثَنَا إِسْحَاقُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ، أَخْبَرَنَا عِيسَى بْنُ يُونُسَ، كُلُّهُمْ عَنِ الأَعْمَشِ، بِهَذَا الإِسْنَادِ وَزَادَ فِي حَدِيثِ زُهَيْرٍ وَأَبِي مُعَاوِيَةَ بَعْدَ قَوْلِهِ " إِنَّكَ امْرُؤٌ فِيكَ جَاهِلِيَّةٌ " . قَالَ قُلْتُ عَلَى حَالِ سَاعَتِي مِنَ الْكِبَرِ قَالَ " نَعَمْ " . وَفِي رِوَايَةِ أَبِي مُعَاوِيَةَ " نَعَمْ عَلَى حَالِ سَاعَتِكَ مِنَ الْكِبَرِ " . وَفِي حَدِيثِ عِيسَى " فَإِنْ كَلَّفَهُ مَا يَغْلِبُهُ فَلْيَبِعْهُ " . وَفِي حَدِيثِ زُهَيْرٍ " فَلْيُعِنْهُ عَلَيْهِ " . وَلَيْسَ فِي حَدِيثِ أَبِي مُعَاوِيَةَ " فَلْيَبِعْهُ " . وَلاَ " فَلْيُعِنْهُ " . انْتَهَى عِنْدَ قَوْلِهِ " وَلاَ يُكَلِّفْهُ مَا يَغْلِبُهُ " .
Буни бизга Аҳмад ибн Юнус ривоят қилди, бизга Зуҳайр ривоят қилди. (ҳ) Бизга Абу Курайб ривоят қилди, бизга Абу Муовия ривоят қилди. (ҳ) Бизга Ишоқ ибн Иброҳим ривоят қилди, бизга Исо ибн Юнус хабар берди — ҳаммалари ал-Аъмашдан шу иснод билан ривоят қилдилар. Зуҳайр ва Абу Муовия ҳадисида унинг «албатта сенда жоҳилият бор» сўзидан кейин зиёда қилди: У: Мен: «Мана шу ҳозирги кексалик ҳолатимдами?» дедим. У: «Ҳа» деди. Абу Муовиянинг ривоятида эса: «Ҳа, ҳозирги кексалик ҳолатингдаям» (дейилади). Исо ҳадисида: «Агар унга тоқатидан ортиқ иш юкласа, уни сотиб юборсин» (дейилади). Зуҳайр ҳадисида: «Унга (ишида) ёрдам берсин» (дейилади). Абу Муовия ҳадисида на «уни сотсин», на «унга ёрдам берсин» бор, у «унга тоқатидан ортиқ нарса юкламасин» деган сўзида тугайди.