وَحَدَّثَنِي أَبُو الطَّاهِرِ، أَحْمَدُ بْنُ عَمْرِو بْنِ سَرْحٍ أَخْبَرَنَا ابْنُ وَهْبٍ، أَخْبَرَنِي يُونُسُ، عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، قَالَ حَدَّثَنِي كَثِيرُ بْنُ عَبَّاسِ بْنِ عَبْدِ الْمُطَّلِبِ، قَالَ قَالَ عَبَّاسٌ شَهِدْتُ مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَوْمَ حُنَيْنٍ فَلَزِمْتُ أَنَا وَأَبُو سُفْيَانَ بْنُ الْحَارِثِ بْنِ عَبْدِ الْمُطَّلِبِ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَلَمْ نُفَارِقْهُ وَرَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم عَلَى بَغْلَةٍ لَهُ بَيْضَاءَ أَهْدَاهَا لَهُ فَرْوَةُ بْنُ نُفَاثَةَ الْجُذَامِيُّ فَلَمَّا الْتَقَى الْمُسْلِمُونَ وَالْكُفَّارُ وَلَّى الْمُسْلِمُونَ مُدْبِرِينَ فَطَفِقَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَرْكُضُ بَغْلَتَهُ قِبَلَ الْكُفَّارِ قَالَ عَبَّاسٌ وَ أَنَا آخِذٌ بِلِجَامِ بَغْلَةِ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم أَكُفُّهَا إِرَادَةَ أَنْ لاَ تُسْرِعَ وَأَبُو سُفْيَانَ آخِذٌ بِرِكَابِ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " أَىْ عَبَّاسُ نَادِ أَصْحَابَ السَّمُرَةِ " . فَقَالَ عَبَّاسٌ وَكَانَ رَجُلاً صَيِّتًا فَقُلْتُ بِأَعْلَى صَوْتِي أَيْنَ أَصْحَابُ السَّمُرَةِ قَالَ فَوَاللَّهِ لَكَأَنَّ عَطْفَتَهُمْ حِينَ سَمِعُوا صَوْتِي عَطْفَةُ الْبَقَرِ عَلَى أَوْلاَدِهَا . فَقَالُوا يَا لَبَّيْكَ يَا لَبَّيْكَ - قَالَ - فَاقْتَتَلُوا وَالْكُفَّارَ وَالدَّعْوَةُ فِي الأَنْصَارِ يَقُولُونَ يَا مَعْشَرَ الأَنْصَارِ يَا مَعْشَرَ الأَنْصَارِ قَالَ ثُمَّ قُصِرَتِ الدَّعْوَةُ عَلَى بَنِي الْحَارِثِ بْنِ الْخَزْرَجِ فَقَالُوا يَا بَنِي الْحَارِثِ بْنِ الْخَزْرَجِ يَا بَنِي الْحَارِثِ بْنِ الْخَزْرَجِ . فَنَظَرَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَهُوَ عَلَى بَغْلَتِهِ كَالْمُتَطَاوِلِ عَلَيْهَا إِلَى قِتَالِهِمْ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " هَذَا حِينَ حَمِيَ الْوَطِيسُ " . قَالَ ثُمَّ أَخَذَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم حَصَيَاتٍ فَرَمَى بِهِنَّ وُجُوهَ الْكُفَّارِ ثُمَّ قَالَ " انْهَزَمُوا وَرَبِّ مُحَمَّدٍ " . قَالَ فَذَهَبْتُ أَنْظُرُ فَإِذَا الْقِتَالُ عَلَى هَيْئَتِهِ فِيمَا أَرَى - قَالَ - فَوَاللَّهِ مَا هُوَ إِلاَّ أَنْ رَمَاهُمْ بِحَصَيَاتِهِ فَمَا زِلْتُ أَرَى حَدَّهُمْ كَلِيلاً وَأَمْرَهُمْ مُدْبِرًا .
Менга Абу Тоҳир Аҳмад ибн Амр ибн Сарҳ ривоят қилди, бизга ибн Ваҳб хабар берди, менга Юнус ибн Шиҳобдан хабар берди, у деди: менга Касийр ибн Аббос ибн Абдул Мутталиб ривоят қилди, у деди: Аббос деди: «Мен Ҳунайн куни Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам билан бирга эдим. Мен ва Абу Суфён ибн ал-Ҳорис ибн Абдул Мутталиб Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васалламга ёпишиб олдик, ундан ажралмадик. Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам ўзининг оқ хачирида эди, уни унга Фарва ибн Нуфоса ал-Жузомий ҳадя қилган эди. Мусулмонлар ва кофирлар тўқнашганида, мусулмонлар орқага қочиб қолдилар. Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам хачирини кофирлар томон ҳайдай бошлади». Аббос деди: «Мен Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам хачирининг жиловидан ушлаб, уни тезламаслиги учун тутиб турардим, Абу Суфён эса Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васалламнинг узангисидан ушлаб турарди. Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам: ‹Эй Аббос, Самура аҳлини (Ҳудайбияда байъат қилганларни) чақир!› деди». Аббос деди: «Мен баланд овозли киши эдим, овозимнинг борича: ‹Самура аҳли қаерда?› деб бақирдим. Аллаҳга қасамки, улар овозимни эшитганларида қайтишлари гўё сигирнинг болаларига қайтишидек эди. Улар: ‹Лаббайка, лаббайка!› дедилар. Сўнг улар кофирлар билан жанг қилдилар. Даъват Ансорда эди, улар: ‹Эй Ансор жамоаси, эй Ансор жамоаси!› дердилар. Сўнг даъват Бани Ҳорис ибн ал-Хазраж устида чекланди, улар: ‹Эй Бани Ҳорис ибн ал-Хазраж, эй Бани Ҳорис ибн ал-Хазраж!› дедилар. Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам хачирида гўё унга чўзилганча уларнинг жангига қаради ва: ‹Мана энди тандир қизиди!› деди. Сўнг Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам бир неча майда тошларни олиб, уларни кофирларнинг юзларига отди, сўнг: ‹Муҳаммаднинг Раббига қасамки, улар мағлуб бўлдилар!› деди». (Аббос) деди: «Мен бориб қарасам, жанг мен кўрганимча ўз ҳолида эди. Аллаҳга қасамки, у уларга майда тошларини отиши биланоқ, мен уларнинг кучи сусайганини, ишлари орқага кетганини кўравердим».