حَدَّثَنَا عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ مُعَاذٍ الْعَنْبَرِيُّ، حَدَّثَنَا أَبِي، حَدَّثَنَا عَاصِمٌ، - وَهُوَ ابْنُ مُحَمَّدِ بْنِ زَيْدٍ - عَنْ زَيْدِ بْنِ مُحَمَّدٍ، عَنْ نَافِعٍ، قَالَ جَاءَ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ عُمَرَ إِلَى عَبْدِ اللَّهِ بْنِ مُطِيعٍ حِينَ كَانَ مِنْ أَمْرِ الْحَرَّةِ مَا كَانَ زَمَنَ يَزِيدَ بْنِ مُعَاوِيَةَ فَقَالَ اطْرَحُوا لأَبِي عَبْدِ الرَّحْمَنِ وِسَادَةً فَقَالَ إِنِّي لَمْ آتِكَ لأَجْلِسَ أَتَيْتُكَ لأُحَدِّثَكَ حَدِيثًا سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَقُولُهُ سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَقُولُ " مَنْ خَلَعَ يَدًا مِنْ طَاعَةٍ لَقِيَ اللَّهَ يَوْمَ الْقِيَامَةِ لاَ حُجَّةَ لَهُ وَمَنْ مَاتَ وَلَيْسَ فِي عُنُقِهِ بَيْعَةٌ مَاتَ مِيتَةً جَاهِلِيَّةً " .
Бизга Убайдуллаҳ ибн Муоз ал-Анбарий ривоят қилди, бизга отам ривоят қилди, бизга Осим - у Ибн Муҳаммад ибн Зайд - Зайд ибн Муҳаммаддан, у Нофиъдан ривоят қилди. У деди: Абдуллаҳ ибн Умар Абдуллаҳ ибн Мутиънинг олдига келди - Язид ибн Муовия замонида Ҳарра воқеаси содир бўлган пайтда. У: «Абу Абдурраҳмонга ёстиқ ташланглар», деди. Шунда у: «Мен сенга ўтиргани келмадим. Сенга Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васалламдан эшитган бир ҳадисни айтиб бергани келдим. Мен Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васалламнинг шундай деганларини эшитдим», деди: «Ким қўлини итоатдан тортиб олса, Қиёмат куни Аллаҳга ҳеч ҳужжатсиз учрайди. Ким ўлса-ю, бўйнида байъат (аҳди) бўлмаса, жоҳилият ўлими билан ўлибди».