حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ بْنُ سَعِيدٍ، حَدَّثَنَا لَيْثٌ، عَنْ سَعِيدِ بْنِ أَبِي سَعِيدٍ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي، قَتَادَةَ عَنْ أَبِي قَتَادَةَ، أَنَّهُ سَمِعَهُ يُحَدِّثُ، عَنْ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم أَنَّهُ قَامَ فِيهِمْ فَذَكَرَ لَهُمْ " أَنَّ الْجِهَادَ فِي سَبِيلِ اللَّهِ وَالإِيمَانَ بِاللَّهِ أَفْضَلُ الأَعْمَالِ " . فَقَامَ رَجُلٌ فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ أَرَأَيْتَ إِنْ قُتِلْتُ فِي سَبِيلِ اللَّهِ تُكَفَّرُ عَنِّي خَطَايَاىَ فَقَالَ لَهُ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " نَعَمْ إِنْ قُتِلْتَ فِي سَبِيلِ اللَّهِ وَأَنْتَ صَابِرٌ مُحْتَسِبٌ مُقْبِلٌ غَيْرُ مُدْبِرٍ " . ثُمَّ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " كَيْفَ قُلْتَ " . قَالَ أَرَأَيْتَ إِنْ قُتِلْتُ فِي سَبِيلِ اللَّهِ أَتُكَفَّرُ عَنِّي خَطَايَاىَ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " نَعَمْ وَأَنْتَ صَابِرٌ مُحْتَسِبٌ مُقْبِلٌ غَيْرُ مُدْبِرٍ إِلاَّ الدَّيْنَ فَإِنَّ جِبْرِيلَ عَلَيْهِ السَّلاَمُ قَالَ لِي ذَلِكَ " .
Бизга Қутайба ибн Саъийд ривоят қилди: Бизга Лайс Саъийд ибн Абу Саъийд дан, у Абдуллаҳ ибн Абу Қатода дан, у Абу Қатода дан ривоят қилди: У Абу Қатоданинг Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васалламдан ривоят қилиб айтаётганини эшитди: У (Набий) улар ичида туриб, уларга: «Аллаҳ йўлидаги жиҳод ва Аллаҳга иймон келтириш амалларнинг афзалидир», деб зикр қилдилар. Шунда бир киши туриб: «Ё Расулуллаҳ, агар Аллаҳ йўлида ўлдирилсам, гуноҳларим кечирилармикан?» деди. Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам унга: «Ҳа, агар Аллаҳ йўлида сабрли, савоб умид қилган, олдинга юриб (душманга) рўбарў бўлиб, орқага қочмаган ҳолатда ўлдирилсанг», дедилар. Сўнг Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам: «Қандай дединг?» дедилар. У: «Агар Аллаҳ йўлида ўлдирилсам, гуноҳларим кечирилармикан?» деди. Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам: «Ҳа, сен сабрли, савоб умид қилган, олдинга юриб, орқага қочмаган ҳолатда бўлсанг — қарздан бошқа. Зеро Жибрил алайҳиссалом менга буни айтди», дедилар.