أَخْبَرَنَا قُتَيْبَةُ، قَالَ حَدَّثَنَا اللَّيْثُ، عَنْ سَعِيدِ بْنِ أَبِي سَعِيدٍ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي قَتَادَةَ، عَنْ أَبِي قَتَادَةَ، أَنَّهُ سَمِعَهُ يُحَدِّثُ، عَنْ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم أَنَّهُ قَامَ فِيهِمْ فَذَكَرَ لَهُمْ " أَنَّ الْجِهَادَ فِي سَبِيلِ اللَّهِ وَالإِيمَانَ بِاللَّهِ أَفْضَلُ الأَعْمَالِ " . فَقَامَ رَجُلٌ فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ أَرَأَيْتَ إِنْ قُتِلْتُ فِي سَبِيلِ اللَّهِ أَيُكَفِّرُ اللَّهُ عَنِّي خَطَايَاىَ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " نَعَمْ إِنْ قُتِلْتَ فِي سَبِيلِ اللَّهِ وَأَنْتَ صَابِرٌ مُحْتَسِبٌ مُقْبِلٌ غَيْرُ مُدْبِرٍ إِلاَّ الدَّيْنَ فَإِنَّ جِبْرِيلَ عَلَيْهِ السَّلاَمُ قَالَ لِي ذَلِكَ " .
Бизга Қутайба хабар берди, у деди: бизга ал-Лайс Саид ибн Аби Саиддан ривоят қилди, у Абдуллаҳ ибн Аби Қатодадан, у Абу Қатодадан (ривоят қилдики), у (Абдуллаҳ) унинг Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам)дан ривоят қилиб айтганини эшитди: у (Набий) улар орасида туриб, уларга: «Аллаҳ йўлидаги жиҳод ва Аллаҳга имон келтириш амалларнинг энг афзалидир,» деганларини зикр қилди. Шунда бир киши туриб: «Эй Аллаҳнинг Расули, айтингчи, агар мен Аллаҳ йўлида ўлдирилсам, Аллаҳ менинг хатоларимни кечирадими?» деди. Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам): «Ҳа, агар сен Аллаҳ йўлида сабр қилиб, (ажрини Аллаҳдан) умид қилиб, (душманга) юзланиб, орқага қайтмаган ҳолда ўлдирилсанг — қарздан бошқа(си кечирилади); чунки Жибрил (алайҳиссалом) менга буни айтди,» дедилар.