وَحَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، وَأَبُو كُرَيْبٍ وَابْنُ أَبِي عُمَرَ - وَاللَّفْظُ لأَبِي كُرَيْبٍ - قَالُوا حَدَّثَنَا أَبُو مُعَاوِيَةَ، عَنِ الأَعْمَشِ، عَنْ أَبِي عَمْرٍو الشَّيْبَانِيِّ، عَنْ أَبِي مَسْعُودٍ الأَنْصَارِيِّ، قَالَ جَاءَ رَجُلٌ إِلَى النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ إِنِّي أُبْدِعَ بِي فَاحْمِلْنِي فَقَالَ " مَا عِنْدِي " . فَقَالَ رَجُلٌ يَا رَسُولَ اللَّهِ أَنَا أَدُلُّهُ عَلَى مَنْ يَحْمِلُهُ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " مَنْ دَلَّ عَلَى خَيْرٍ فَلَهُ مِثْلُ أَجْرِ فَاعِلِهِ " .
Яна бизга Абу Бакр ибн Абу Шайба, Абу Курайб ва Ибн Абу Умар — лафз Абу Курайбники — ривоят қилди, улар: бизга Абу Муъовия Аъмашдан, у Абу Амр аш-Шайбонийдан, у Абу Масъуд ал-Ансорийдан ривоят қилди, дедилар. У айтди: Бир киши Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам ҳузурига келиб: «Менинг уловим ҳалок бўлди, менга улов беринг» деди. У: «Менда йўқ» дедилар. Шунда бир киши: «Эй Аллаҳнинг Расули, мен унга улов берадиган кишини кўрсатиб қўяман» деди. Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам: «Ким яхшиликка йўл кўрсатса, унга уни қилувчининг ажрига ўхшаш ажр бўлади» дедилар.