حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ يَحْيَى، قَالَ قَرَأْتُ عَلَى مَالِكٍ عَنْ نَافِعٍ، عَنِ ابْنِ عُمَرَ، أَنَّ عُمَرَ، بْنَ الْخَطَّابِ رَأَى حُلَّةً سِيَرَاءَ عِنْدَ بَابِ الْمَسْجِدِ فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ لَوِ اشْتَرَيْتَ هَذِهِ فَلَبِسْتَهَا لِلنَّاسِ يَوْمَ الْجُمُعَةِ وَلِلْوَفْدِ إِذَا قَدِمُوا عَلَيْكَ . فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " إِنَّمَا يَلْبَسُ هَذِهِ مَنْ لاَ خَلاَقَ لَهُ فِي الآخِرَةِ " . ثُمَّ جَاءَتْ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم مِنْهَا حُلَلٌ فَأَعْطَى عُمَرَ مِنْهَا حُلَّةً فَقَالَ عُمَرُ يَا رَسُولَ اللَّهِ كَسَوْتَنِيهَا وَقَدْ قُلْتَ فِي حُلَّةِ عُطَارِدٍ مَا قُلْتَ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " إِنِّي لَمْ أَكْسُكَهَا لِتَلْبَسَهَا " . فَكَسَاهَا عُمَرُ أَخًا لَهُ مُشْرِكًا بِمَكَّةَ .
Бизга Яҳё ибн Яҳё ривоят қилди, у деди: Моликка Нофеъ орқали, у Ибн Умардан ўқиб бердимки, Умар ибн ал-Хаттоб масжид эшиги олдида ипакли (сияро) ҳулла кўрди ва деди: Ё Расулуллаҳ, қанийди буни сотиб олиб, жума куни одамлар учун ва сизнинг олдингизга элчилар келганда кийсангиз. Шунда Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам дедилар: «Буни фақат охиратда насибаси бўлмаган киши кияди». Сўнг Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васалламга шу (турдаги) ҳуллалардан келди, у Умарга улардан бир ҳулла берди. Умар деди: Ё Расулуллаҳ, буни менга кийдирдингиз, ҳолбуки Уторид ҳулласи ҳақида айтганларингизни айтган эдингиз. Шунда Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам дедилар: «Мен буни сенга кийишинг учун кийдирмадим». Бас, Умар уни Маккадаги мушрик бир оғасига кийдирди.