حَدَّثَنِي زُهَيْرُ بْنُ حَرْبٍ، حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ سَعِيدٍ، عَنْ شُعْبَةَ، أَخْبَرَنِي أَبُو بَكْرِ بْنُ، حَفْصٍ عَنْ سَالِمٍ، عَنِ ابْنِ عُمَرَ، أَنَّ عُمَرَ، رَأَى عَلَى رَجُلٍ مِنْ آلِ عُطَارِدٍ قَبَاءً مِنْ دِيبَاجٍ أَوْ حَرِيرٍ فَقَالَ لِرَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم لَوِ اشْتَرَيْتَهُ . فَقَالَ " إِنَّمَا يَلْبَسُ هَذَا مَنْ لاَ خَلاَقَ لَهُ " . فَأُهْدِيَ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم حُلَّةٌ سِيَرَاءُ فَأَرْسَلَ بِهَا إِلَىَّ . قَالَ قُلْتُ أَرْسَلْتَ بِهَا إِلَىَّ وَقَدْ سَمِعْتُكَ قُلْتَ فِيهَا مَا قُلْتَ قَالَ " إِنَّمَا بَعَثْتُ بِهَا إِلَيْكَ لِتَسْتَمْتِعَ بِهَا " .
Менга Зуҳайр ибн Ҳарб ривоят қилди, бизга Яҳё ибн Саъид Шуъбадан ривоят қилди, менга Абу Бакр ибн Ҳафс Солимдан, у Ибн Умардан хабар бердики, Умар Уторид оиласидан бўлган бир кишининг устида дибо ёки ҳарирдан қабо кўрди ва Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васалламга деди: Қанийди уни сотиб олсангиз. Шунда у деди: «Буни фақат насибаси бўлмаган киши кияди». Сўнг Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васалламга ипакли (сияро) ҳулла ҳадя қилинди, у уни менга юборди. У деди: Мен дедим: Буни менга юбордингиз, ҳолбуки мен сиз унинг ҳақида айтганларингизни эшитган эдим. У деди: «Мен буни сенга ундан фойдаланишинг учун юбордим».