حَدَّثَنَا مُوسَى بْنُ إِسْمَاعِيلَ، قَالَ حَدَّثَنِي جُوَيْرِيَةُ، عَنْ نَافِعٍ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ، أَنَّ عُمَرَ ـ رضى الله عنه ـ رَأَى حُلَّةً سِيَرَاءَ تُبَاعُ فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ لَوِ ابْتَعْتَهَا، تَلْبَسُهَا لِلْوَفْدِ إِذَا أَتَوْكَ وَالْجُمُعَةِ. قَالَ " إِنَّمَا يَلْبَسُ هَذِهِ مَنْ لاَ خَلاَقَ لَهُ ". وَأَنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم بَعَثَ بَعْدَ ذَلِكَ إِلَى عُمَرَ حُلَّةَ سِيَرَاءَ حَرِيرٍ، كَسَاهَا إِيَّاهُ فَقَالَ عُمَرُ كَسَوْتَنِيهَا وَقَدْ سَمِعْتُكَ تَقُولُ فِيهَا مَا قُلْتَ فَقَالَ " إِنَّمَا بَعَثْتُ إِلَيْكَ لِتَبِيعَهَا أَوْ تَكْسُوَهَا ".
Мусо ибн Исмоил: Менга Жувайрия, у Нофиъдан, у Абдуллаҳдан айтиб берди: Умар (розияллаҳу анҳу) сияро (ипак йўл-йўл) ҳулла сотилаётганини кўрди ва: Эй Расулуллаҳ, агар буни сотиб олсангиз, уни вакил (элчи)лар сенга келганида ва Жумада кийсангиз (яхши бўлар эди), деди. У: «Буни фақат (охиратда) насибаси йўқ киши кияди» дедилар. Ундан кейин Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам Умарга сияро ипак ҳуллани юбордилар, уни унга кийдирдилар. Умар: Буни менга кийдирдингиз, ҳолбуки мен сиздан унда айтган нарсаларни (ёмонлаб айтганингизни) эшитган эдим-ку, деди. У: «Мен буни сенга — уни сотишинг ёки (бошқага) кийдиришинг учун юбордим» дедилар.