5875-ҳадисСаҳиҳи Муслим · Тўғри сўз ишлатиш
وَحَدَّثَنِي زُهَيْرُ بْنُ حَرْبٍ، حَدَّثَنَا جَرِيرٌ، عَنِ الأَعْمَشِ، عَنْ أَبِي صَالِحٍ، عَنْ أَبِي، هُرَيْرَةَ قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " لاَ يَقُولَنَّ أَحَدُكُمْ عَبْدِي . فَكُلُّكُمْ عَبِيدُ اللَّهِ وَلَكِنْ لِيَقُلْ فَتَاىَ . وَلاَ يَقُلِ الْعَبْدُ رَبِّي . وَلَكِنْ لِيَقُلْ سَيِّدِي " .
Менга Зуҳайр ибн Ҳарб ривоят қилди, бизга Жарир ал-Аъмашдан, у Абу Солиҳдан, у Абу Ҳурайрадан ривоят қилди. У деди: Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам дедилар: «Сизлардан бирингиз ‹абдий (қулим)› демасин, чунки ҳаммангиз Аллаҳнинг қулларисиз, балки ‹фатоя (йигитим)› десин. Ва қул ‹роббий (Раббим)› демасин, балки ‹саййидий (хўжайиним)› десин».