Саҳиҳи Муслим — 6297-ҳадис

Саҳобалар фазилатлари · Оишанинг фазилатлари

6297-ҳадисСаҳиҳи Муслим · Саҳобалар фазилатлари

حَدَّثَنِي عَبْدُ الْمَلِكِ بْنُ شُعَيْبِ بْنِ اللَّيْثِ بْنِ سَعْدٍ، حَدَّثَنِي أَبِي، عَنْ جَدِّي، حَدَّثَنِي عُقَيْلُ بْنُ خَالِدٍ، قَالَ قَالَ ابْنُ شِهَابٍ أَخْبَرَنِي سَعِيدُ بْنُ الْمُسَيَّبِ، وَعُرْوَةُ بْنُ الزُّبَيْرِ، فِي رِجَالٍ مِنْ أَهْلِ الْعِلْمِ أَنَّ عَائِشَةَ زَوْجَ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم قَالَتْ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَقُولُ وَهُوَ صَحِيحٌ ‏"‏ إِنَّهُ لَمْ يُقْبَضْ نَبِيٌّ قَطُّ حَتَّى يَرَى مَقْعَدَهُ فِي الْجَنَّةِ ثُمَّ يُخَيَّرُ ‏"‏ ‏.‏ قَالَتْ عَائِشَةُ فَلَمَّا نَزَلَ بِرَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَرَأْسُهُ عَلَى فَخِذِي غُشِيَ عَلَيْهِ سَاعَةً ثُمَّ أَفَاقَ فَأَشْخَصَ بَصَرَهُ إِلَى السَّقْفِ ثُمَّ قَالَ ‏"‏ اللَّهُمَّ الرَّفِيقَ الأَعْلَى ‏"‏ ‏.‏ قَالَتْ عَائِشَةُ قُلْتُ إِذًا لاَ يَخْتَارُنَا ‏.‏ قَالَتْ عَائِشَةُ وَعَرَفْتُ الْحَدِيثَ الَّذِي كَانَ يُحَدِّثُنَا بِهِ وَهُوَ صَحِيحٌ فِي قَوْلِهِ ‏"‏ إِنَّهُ لَمْ يُقْبَضْ نَبِيٌّ قَطُّ حَتَّى يَرَى مَقْعَدَهُ مِنَ الْجَنَّةِ ثُمَّ يُخَيَّرُ ‏"‏ ‏.‏ قَالَتْ عَائِشَةُ فَكَانَتْ تِلْكَ آخِرُ كَلِمَةٍ تَكَلَّمَ بِهَا رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَوْلَهُ ‏"‏ اللَّهُمَّ الرَّفِيقَ الأَعْلَى ‏"‏ ‏.‏

Менга Абдулмалик ибн Шуайб ибн ал-Лайс ибн Саъд ривоят қилди: менга отам, бобомдан ривоят қилди: менга Уқайл ибн Холид ривоят қилди, у деди: ибн Шиҳоб деди: менга Саъид ибнул-Мусайяб ва Урва ибнуз-Зубайр, илм аҳлидан бўлган кишилар қаторида хабар беришдики, Набий соллаллаҳу алайҳи васалламнинг хотинлари Оиша шундай деди: Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам соғлом пайтларида: «Албатта ҳеч бир набий ўзининг жаннатдаги ўрнини кўрмагунча, сўнгра (дунё билан охират орасида) ихтиёр қўйилмагунча вафот эттирилмайди» дер эдилар. Оиша деди: Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васалламга (вафот) тушганда, бошлари менинг сонимда эди, у киши бир лаҳза беҳуш бўлдилар, сўнг ўзларига келдилар ва кўзларини шифтга тикдилар, кейин: «Аллаҳим, Энг Юксак Ҳамроҳни (истайман)» дедилар. Оиша деди: Мен: «Демак, у киши бизни ихтиёр қилмадилар» дедим. Оиша деди: Мен у киши соғлом пайтларида бизга айтиб берган: «Албатта ҳеч бир набий ўзининг жаннатдаги ўрнини кўрмагунча, сўнгра ихтиёр қўйилмагунча вафот эттирилмайди» деган ҳадисни англадим. Оиша деди: Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васалламнинг гапирган энг охирги сўзлари у кишининг: «Аллаҳим, Энг Юксак Ҳамроҳни (истайман)» деган сўзлари бўлди.

Ўхшаш ҳадислар

Мавзуси яқин ҳадислар — бошқа тўпламлардан ҳам

Саҳиҳул Бухорий, 6348-ҳадисДуо китоби

Ҳеч бир Набий — то ўз жаннатдаги ўрнини кўрмагунигча, сўнг (ер билан охират орасида) танлаб олинмагунигча — қабз қилинмайди (вафот этмайди) Аллаҳим, Рафиқул Аъло (Энг олий дўст) Аллаҳим, Рафиқул Аъло

Саҳиҳул Бухорий, 4437-ҳадисҒазотлар китоби

Ҳеч бир набийнинг жони олинмайди, то у жаннатдаги ўрнини кўрмагунча, кейин (унга) ҳаёт (танлови) берилади ёки ихтиёр қилинади. Аллаҳумма, энг олий дўст билан (бўлай). Ундай бўлса, у биз билан бирга турмайди…

Сунани Насоий, 4361-ҳадисҚурбонликлар китоби

Ким Зулҳижжа ҳилолини кўрса ва қурбонлик қилмоқчи бўлса, қурбонлик қилгунига қадар сочидан ҳам, тирноқларидан ҳам (ҳеч нарса) олмасин,

Саҳиҳул Бухорий, 6351-ҳадисДуо китоби

Сизлардан ҳеч ким ўзига етган зарар (касаллик) сабабли ўлимни асло орзу қилмасин; агар (орзу қилмай) иложи бўлмаса, айтсин: Аллаҳим, агар ҳаёт мен учун яхши бўлса, мени тирик қолдир; агар ўлим мен учун…

Саҳиҳул Бухорий, 6041-ҳадисОдоб китоби

Ҳеч ким иймон ҳаловатини топмайди — то бир кишини фақат Аллаҳ учун севмагунигча; ва то — Аллаҳ уни (куфрдан) қутқарганидан кейин — куфрга қайтишдан кўра ўтга ташланишни унга севимлироқ (деб билмагунигча); ва…

Сунани Термизий, 1643-ҳадисЖиҳод фазилатлари китоби

Аллаҳ ҳузурида (савоб ва) яхшилиги бўлган ҳолда вафот этган ҳеч бир банда дунёга қайтишни — гарчи дунё ва ундаги ҳамма нарса уники бўлса ҳам — хоҳламайди, фақат шаҳид (хоҳлайди); чунки у шаҳидликнинг…