حَدَّثَنَا عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ مُعَاذٍ الْعَنْبَرِيُّ، حَدَّثَنَا أَبِي، حَدَّثَنَا قُرَّةُ بْنُ خَالِدٍ، عَنْ أَبِي الزُّبَيْرِ، عَنْ جَابِرِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ، قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " مَنْ يَصْعَدُ الثَّنِيَّةَ ثَنِيَّةَ الْمُرَارِ فَإِنَّهُ يُحَطُّ عَنْهُ مَا حُطَّ عَنْ بَنِي إِسْرَائِيلَ " . قَالَ فَكَانَ أَوَّلَ مَنْ صَعِدَهَا خَيْلُنَا خَيْلُ بَنِي الْخَزْرَجِ ثُمَّ تَتَامَّ النَّاسُ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " وَكُلُّكُمْ مَغْفُورٌ لَهُ إِلاَّ صَاحِبَ الْجَمَلِ الأَحْمَرِ " . فَأَتَيْنَاهُ فَقُلْنَا لَهُ تَعَالَ يَسْتَغْفِرْ لَكَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ وَاللَّهِ لأَنْ أَجِدَ ضَالَّتِي أَحَبُّ إِلَىَّ مِنْ أَنْ يَسْتَغْفِرَ لِي صَاحِبُكُمْ . قَالَ وَكَانَ رَجُلٌ يَنْشُدُ ضَالَّةً لَهُ .
Бизга Убайдуллаҳ ибн Муъоз Анбарий ривоят қилди, бизга отам ривоят қилди, бизга Қурра ибн Холид Абуз-Зубайрдан, у Жобир ибн Абдуллаҳдан ривоят қилди. У деди: Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам: «Ким Санийяга — Мурор санийясига (довон) кўтарилса, Бани Исроилдан туширилган (гуноҳ) туширилгани каби ундан ҳам туширилади» деди. У деди: Унга биринчи бўлиб кўтарилган отлиқларимиз — Бани Хазраж отлиқлари эди. Сўнг одамлар тўлиқ кўтарилдилар. Шунда Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам: «Ҳаммангиз мағфират қилинган — қизил туя эгасидан бошқа» деди. Биз унинг олдига келиб унга: «Кел, Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам сенга мағфират сўрасин» дедик. У эса: «Аллаҳга қасам, йўқотган нарсамни топишим — сизнинг соҳибингиз менга мағфират сўраганидан кўра менга севимлироқдир» деди. У деди: У ўзининг йўқолган нарсасини излаётган бир киши эди.