وَحَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْمُثَنَّى، وَمُحَمَّدُ بْنُ حَاتِمٍ، قَالاَ حَدَّثَنَا مُعَاذُ بْنُ مُعَاذٍ، حَدَّثَنَا ابْنُ، عَوْنٍ عَنْ مُحَمَّدٍ، قَالَ قَالَ جُنْدُبٌ جِئْتُ يَوْمَ الْجَرَعَةِ فَإِذَا رَجُلٌ جَالِسٌ فَقُلْتُ لَيُهَرَاقَنَّ الْيَوْمَ هَا هُنَا دِمَاءٌ . فَقَالَ ذَاكَ الرَّجُلُ كَلاَّ وَاللَّهِ . قُلْتُ بَلَى وَاللَّهِ . قَالَ كَلاَّ وَاللَّهِ . قُلْتُ بَلَى وَاللَّهِ . قَالَ كَلاَّ وَاللَّهِ إِنَّهُ لَحَدِيثُ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم حَدَّثَنِيهِ . قُلْتُ بِئْسَ الْجَلِيسُ لِي أَنْتَ مُنْذُ الْيَوْمِ تَسْمَعُنِي أُخَالِفُكَ وَقَدْ سَمِعْتَهُ مِنْ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَلاَ تَنْهَانِي ثُمَّ قُلْتُ مَا هَذَا الْغَضَبُ فَأَقْبَلْتُ عَلَيْهِ وَأَسْأَلُهُ فَإِذَا الرَّجُلُ حُذَيْفَةُ .
Ва бизга Муҳаммад ибн ал-Мусанно ва Муҳаммад ибн Ҳотим ривоят қилдилар, улар дедилар: Бизга Муоз ибн Муоз ривоят қилди, бизга Ибн Авн Муҳаммаддан ривоят қилди, у деди: Жундуб деди: Мен Жараъа куни келдим, қарасам бир киши ўтирибди. Мен: «Бугун мана шу ерда қонлар тўкилади» дедим. Ўша киши: «Йўқ, Аллаҳга қасамки (бундай бўлмайди)» деди. Мен: «Ҳа, Аллаҳга қасамки» дедим. У: «Йўқ, Аллаҳга қасамки» деди. Мен: «Ҳа, Аллаҳга қасамки» дедим. У: «Йўқ, Аллаҳга қасамки, ахир бу Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васалламнинг менга айтган ҳадисидир» деди. Мен: «Бугун бўйи мен сенга мухолифат қилаётганимни эшитиб турибсан, ҳолбуки сен буни Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васалламдан эшитган экансан, лекин мени қайтармаяпсан — сен мен учун нақадар ёмон ҳамсуҳбат экансан» дедим. Сўнг: «Бу ғазаб нима?» дедим ва унга юзланиб, ундан сўрай бошладим — қарасам, ўша киши Ҳузайфа экан.