أَخْبَرَنَا عَلِيُّ بْنُ حُجْرٍ، قَالَ حَدَّثَنَا عُثْمَانُ بْنُ حِصْنٍ، قَالَ حَدَّثَنَا زَيْدُ بْنُ وَاقِدٍ، عَنْ خَالِدِ بْنِ حُسَيْنٍ، قَالَ سَمِعْتُ أَبَا هُرَيْرَةَ، يَقُولُ عَلِمْتُ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم كَانَ يَصُومُ فِي بَعْضِ الأَيَّامِ الَّتِي كَانَ يَصُومُهَا فَتَحَيَّنْتُ فِطْرَهُ بِنَبِيذٍ صَنَعْتُهُ فِي دُبَّاءٍ فَلَمَّا كَانَ الْمَسَاءُ جِئْتُهُ أَحْمِلُهَا إِلَيْهِ فَقُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنِّي قَدْ عَلِمْتُ أَنَّكَ تَصُومُ فِي هَذَا الْيَوْمِ فَتَحَيَّنْتُ فِطْرَكَ بِهَذَا النَّبِيذِ . فَقَالَ " أَدْنِهِ مِنِّي يَا أَبَا هُرَيْرَةَ " . فَرَفَعْتُهُ إِلَيْهِ فَإِذَا هُوَ يَنِشُّ فَقَالَ " خُذْ هَذِهِ فَاضْرِبْ بِهَا الْحَائِطَ فَإِنَّ هَذَا شَرَابُ مَنْ لاَ يُؤْمِنُ بِاللَّهِ وَلاَ بِالْيَوْمِ الآخِرِ " . وَمِمَّا احْتَجُّوا بِهِ فِعْلُ عُمَرَ بْنِ الْخَطَّابِ رضى الله عنه .
Бизга Али ибн Ҳужр хабар берди, у деди: бизга Усмон ибн Ҳисн ривоят қилди, у деди: бизга Зайд ибн Воқид, Холид ибн Ҳусайндан ривоят қилди, у деди: мен Абу Ҳурайра (розияллаҳу анҳу)ни шундай деяётганини эшитдим: мен Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) ўзлари рўза тутадиган баъзи кунларда рўза тутишларини билдим, шунинг учун мен ковак қовоқ идишида тайёрлаган набиз билан у зотнинг ифторлари пайтини пойладим. Кеч кирганда, мен уни у зотга кўтариб келдим ва: «Ё Расулуллаҳ, мен бугун сиз рўза тутишингизни билган эдим, шунинг учун бу набиз билан ифторингизни пойладим,» дедим. У: «Уни менга яқинлаштир, эй Абу Ҳурайра,» дедилар. Мен уни у зотга кўтардим, мана у жўшиб турарди. У: «Буни ол ва у билан деворга ур (уни тўк), зеро бу Аллаҳга ҳам, Охират кунига ҳам имон келтирмайдиганнинг ичимлигидир,» дедилар. Улар (рухсат беришга) далил қилган нарсаларидан бири Умар ибн ал-Хаттоб (розияллаҳу анҳу)нинг амалидир.