أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ خَالِدِ بْنِ خَلِيٍّ، قَالَ حَدَّثَنَا بِشْرُ بْنُ شُعَيْبٍ، عَنْ أَبِيهِ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، قَالَ أَخْبَرَنِي ابْنُ السَّبَّاقِ، عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ، قَالَ أَخْبَرَتْنِي مَيْمُونَةُ، زَوْجُ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم أَصْبَحَ يَوْمًا وَاجِمًا فَقَالَتْ لَهُ مَيْمُونَةُ أَىْ رَسُولَ اللَّهِ لَقَدِ اسْتَنْكَرْتُ هَيْئَتَكَ مُنْذُ الْيَوْمَ . فَقَالَ " إِنَّ جِبْرِيلَ عَلَيْهِ السَّلاَمُ كَانَ وَعَدَنِي أَنْ يَلْقَانِي اللَّيْلَةَ فَلَمْ يَلْقَنِي أَمَا وَاللَّهِ مَا أَخْلَفَنِي " . قَالَ فَظَلَّ يَوْمَهُ كَذَلِكَ ثُمَّ وَقَعَ فِي نَفْسِهِ جَرْوُ كَلْبٍ تَحْتَ نَضَدٍ لَنَا فَأَمَرَ بِهِ فَأُخْرِجَ ثُمَّ أَخَذَ بِيَدِهِ مَاءً فَنَضَحَ بِهِ مَكَانَهُ فَلَمَّا أَمْسَى لَقِيَهُ جِبْرِيلُ عَلَيْهِ السَّلاَمُ فَقَالَ لَهُ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " قَدْ كُنْتَ وَعَدْتَنِي أَنْ تَلْقَانِي الْبَارِحَةَ " . قَالَ أَجَلْ وَلَكِنَّا لاَ نَدْخُلُ بَيْتًا فِيهِ كَلْبٌ وَلاَ صُورَةٌ قَالَ فَأَصْبَحَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم مِنْ ذَلِكَ الْيَوْمِ فَأَمَرَ بِقَتْلِ الْكِلاَبِ .
Бизга Муҳаммад ибн Холид ибн Халий хабар бериб деди: бизга Бишр ибн Шуъайб отасидан ривоят қилди, у аз-Зуҳрийдан (ривоят қилдики), у деди: менга ибн ас-Саббоқ хабар берди, у ибн Аббосдан (ривоят қилдики), у деди: менга Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам)нинг рафиқалари Маймуна хабар бериб (айтдики), Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) бир куни тонгда ғамгин ҳолда турдилар. Шунда Маймуна унга: «Эй Расулуллаҳ, бугун сизнинг ҳолатингизни ўзгарган деб топдим,» деди. У: «Жибрил (алайҳиссалом) менга бу кечада учрашишни ваъда қилган эди, лекин у менга учрашмади. Валлаҳи, у менга (ваъдасини) бузгани йўқ,» дедилар. (Рови) деди: У (соллаллаҳу алайҳи васаллам) ўша кунларини шундай ўтказдилар. Сўнг кўнгилларига бизнинг бир тахтачамиз остида ит боласи (кучук) борлиги келди. Бас, у тўғрида буюрдилар, у чиқарилди. Сўнг қўлларига сув олиб, унинг ўрнига сепдилар. Кеч кирганда Жибрил (алайҳиссалом) унга учрашди. Шунда Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) унга: «Сен менга кечаги кун учрашишни ваъда қилган эдинг,» дедилар. У: «Ҳа, лекин биз ичида ит ёки сурат (расм) бўлган уйга кирмаймиз,» деди. (Рови) деди: Шунда Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) ўша куни тонгда итларни ўлдиришга буюрдилар.