حَدَّثَنَا عَبْدُ بْنُ حُمَيْدٍ، حَدَّثَنَا رَوْحُ بْنُ عُبَادَةَ، حَدَّثَنَا هِشَامٌ، عَنْ أَيُّوبَ، عَنْ نَافِعٍ، قَالَ لَقِيَ ابْنُ عُمَرَ ابْنَ صَائِدٍ فِي بَعْضِ طُرُقِ الْمَدِينَةِ فَقَالَ لَهُ قَوْلاً أَغْضَبَهُ فَانْتَفَخَ حَتَّى مَلأَ السِّكَّةَ فَدَخَلَ ابْنُ عُمَرَ عَلَى حَفْصَةَ وَقَدْ بَلَغَهَا فَقَالَتْ لَهُ رَحِمَكَ اللَّهُ مَا أَرَدْتَ مِنِ ابْنِ صَائِدٍ أَمَا عَلِمْتَ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَالَ " إِنَّمَا يَخْرُجُ مِنْ غَضْبَةٍ يَغْضَبُهَا " .
Бизга Абд ибн Ҳумайд ривоят қилди, бизга Равҳ ибн Убода ривоят қилди, бизга Ҳишом Айюбдан, у Нофеъдан ривоят қилди. У: Ибн Умар Мадинанинг баъзи йўлларида Ибн Соиддга дуч келди ва унга уни ғазаблантирадиган бир сўз айтди. Шунда у (Ибн Соидд) шишиб, ҳатто кўчани тўлдириб юборди. Ибн Умар Ҳафсанинг ҳузурига кирди, воқеа унга етиб борган эди. У (Ҳафса) унга: Аллаҳ сенга раҳм қилсин, Ибн Соиддни нима қилмоқчи эдинг? Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васалламнинг: «У фақат бир ғазаб туфайли, ғазабланиб чиқади» деганларини билмасмидинг? деди.