حَدَّثَنَا شَيْبَانُ بْنُ فَرُّوخَ، حَدَّثَنَا سُلَيْمَانُ بْنُ الْمُغِيرَةِ، حَدَّثَنَا حُمَيْدُ بْنُ هِلاَلٍ، عَنْ خَالِدِ بْنِ عُمَيْرٍ الْعَدَوِيِّ، قَالَ خَطَبَنَا عُتْبَةُ بْنُ غَزْوَانَ فَحَمِدَ اللَّهَ وَأَثْنَى عَلَيْهِ ثُمَّ قَالَ أَمَّا بَعْدُ فَإِنَّ الدُّنْيَا قَدْ آذَنَتْ بِصُرْمٍ وَوَلَّتْ حَذَّاءَ وَلَمْ يَبْقَ مِنْهَا إِلاَّ صُبَابَةٌ كَصُبَابَةِ الإِنَاءِ يَتَصَابُّهَا صَاحِبُهَا وَإِنَّكُمْ مُنْتَقِلُونَ مِنْهَا إِلَى دَارٍ لاَ زَوَالَ لَهَا فَانْتَقِلُوا بِخَيْرِ مَا بِحَضْرَتِكُمْ فَإِنَّهُ قَدْ ذُكِرَ لَنَا أَنَّ الْحَجَرَ يُلْقَى مِنْ شَفَةِ جَهَنَّمَ فَيَهْوِي فِيهَا سَبْعِينَ عَامًا لاَ يُدْرِكُ لَهَا قَعْرًا وَوَاللَّهِ لَتُمْلأَنَّ أَفَعَجِبْتُمْ وَلَقَدْ ذُكِرَ لَنَا أَنَّ مَا بَيْنَ مِصْرَاعَيْنِ مِنْ مَصَارِيعِ الْجَنَّةِ مَسِيرَةُ أَرْبَعِينَ سَنَةً وَلَيَأْتِيَنَّ عَلَيْهَا يَوْمٌ وَهُوَ كَظِيظٌ مِنَ الزِّحَامِ وَلَقَدْ رَأَيْتُنِي سَابِعَ سَبْعَةٍ مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم مَا لَنَا طَعَامٌ إِلاَّ وَرَقُ الشَّجَرِ حَتَّى قَرِحَتْ أَشْدَاقُنَا فَالْتَقَطْتُ بُرْدَةً فَشَقَقْتُهَا بَيْنِي وَبَيْنَ سَعْدِ بْنِ مَالِكٍ فَاتَّزَرْتُ بِنِصْفِهَا وَاتَّزَرَ سَعْدٌ بِنِصْفِهَا فَمَا أَصْبَحَ الْيَوْمَ مِنَّا أَحَدٌ إِلاَّ أَصْبَحَ أَمِيرًا عَلَى مِصْرٍ مِنَ الأَمْصَارِ وَإِنِّي أَعُوذُ بِاللَّهِ أَنْ أَكُونَ فِي نَفْسِي عَظِيمًا وَعِنْدَ اللَّهِ صَغِيرًا وَإِنَّهَا لَمْ تَكُنْ نُبُوَّةٌ قَطُّ إِلاَّ تَنَاسَخَتْ حَتَّى يَكُونَ آخِرُ عَاقِبَتِهَا مُلْكًا فَسَتَخْبُرُونَ وَتُجَرِّبُونَ الأُمَرَاءَ بَعْدَنَا .
Бизга Шайбон ибн Фарруҳ ривоят қилди, бизга Сулаймон ибнул-Муғийра ривоят қилди, бизга Ҳумайд ибн Ҳилол Холид ибн Умайр ал-Адавийдан ривоят қилди, у деди: Утба ибн Ғазвон бизга хутба қилиб, Аллаҳга ҳамд айтди ва Уни мақтади, сўнг деди: «Аммо баъд, албатта, дунё тугашидан дарак берди ва тезлик билан юз ўгирди, ундан фақат эгаси симириб оладиган идишдаги сарқит каби сарқит қолди. Сизлар ундан заволсиз бир уйга (охиратга) кўчувчисизлар. Бас, ҳузурингиздаги энг яхши нарса билан кўчинглар. Бизга зикр қилиндики, жаҳаннамнинг лабидан бир тош ташланса, у унда етмиш йил қулайди, лекин унинг тубига етмайди. Валлаҳи, у (жаҳаннам) тўлдирилади. Ҳайрон қолдингизми? Бизга зикр қилиндики, жаннат эшикларидан икки табақа ораси қирқ йиллик масофадир, аммо унга (шундай) кун келадики, у оломон тиғизлигидан тирбанд бўлади. Мен ўзимни Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам билан етти кишининг еттинчиси эканлигимни кўрганман, бизнинг овқатимиз дарахт баргидан бошқа нарса йўқ эди, ҳатто оғиз бурчакларимиз ярадор бўлиб кетган эди. Бир бурда (кийим)ни топиб олдим ва уни ўзим билан Саъд ибн Молик ўртасида бўлиб олдим, мен унинг ярмини белбоғ қилдим, Саъд ҳам унинг ярмини белбоғ қилди. Бугун биздан бирортамиз қолди, фақат шаҳарлардан бир шаҳарга амир бўлди. Мен ўзимда улуғ, Аллаҳ ҳузурида эса кичик бўлишимдан Аллаҳдан паноҳ сўрайман. Ҳеч қачон бир нубувват бўлмади, магар у (охир-оқибат) ўзгариб, оқибати подшоликка айланмаганини билинглар. Сизлар биздан кейинги амирларни синаб кўрасизлар ва тажриба қиласизлар».