حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، حَدَّثَنَا عَبْدَةُ بْنُ سُلَيْمَانَ، حَدَّثَنَا هِشَامٌ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ عَائِشَةَ، { وَإِنِ امْرَأَةٌ خَافَتْ مِنْ بَعْلِهَا نُشُوزًا أَوْ إِعْرَاضًا} الآيَةَ قَالَتْ أُنْزِلَتْ فِي الْمَرْأَةِ تَكُونُ عِنْدَ الرَّجُلِ فَتَطُولُ صُحْبَتُهَا فَيُرِيدُ طَلاَقَهَا فَتَقُولُ لاَ تُطَلِّقْنِي وَأَمْسِكْنِي وَأَنْتَ فِي حِلٍّ مِنِّي . فَنَزَلَتْ هَذِهِ الآيَةُ .
Бизга Абу Бакр ибн Абу Шайба ривоят қилди, бизга Абда ибн Сулаймон ривоят қилди, бизга Ҳишом отасидан, у Оишадан ‹Агар бир аёл эрининг нушузидан (ўзидан юз ўгиришидан) ёки юз ўгиришидан қўрқса› — оят — ҳақида ривоят қилди. У (Оиша): «Бу аёл ҳақида нозил бўлди — у кишининг қарамоғида бўлади, у билан бирга туриши узаяди, шунда эр уни талоқ қилмоқчи бўлади. Шунда у (аёл): ‹Мени талоқ қилма, мени ушлаб тур, сен мендан (менинг ҳақим борасида) озодсан›, дейди. Шунда бу оят нозил бўлди», деди.