وَحَدَّثَنَا أَبُو كُرَيْبٍ، أَخْبَرَنَا ابْنُ إِدْرِيسَ، حَدَّثَنَا أَبُو حَيَّانَ، عَنِ الشَّعْبِيِّ، عَنِ ابْنِ، عُمَرَ قَالَ سَمِعْتُ عُمَرَ بْنَ الْخَطَّابِ، عَلَى مِنْبَرِ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَقُولُ أَمَّا بَعْدُ أَيُّهَا النَّاسُ فَإِنَّهُ نَزَلَ تَحْرِيمُ الْخَمْرِ وَهْىَ مِنْ خَمْسَةٍ مِنَ الْعِنَبِ وَالتَّمْرِ وَالْعَسَلِ وَالْحِنْطَةِ وَالشَّعِيرِ وَالْخَمْرُ مَا خَامَرَ الْعَقْلَ وَثَلاَثٌ أَيُّهَا النَّاسُ وَدِدْتُ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم كَانَ عَهِدَ إِلَيْنَا فِيهِنَّ عَهْدًا نَنْتَهِي إِلَيْهِ الْجَدُّ وَالْكَلاَلَةُ وَأَبْوَابٌ مِنْ أَبْوَابِ الرِّبَا .
Яна бизга Абу Курайб ривоят қилди, бизга Ибн Идрис хабар берди, бизга Абу Ҳайён ривоят қилди, у Шаъбийдан, у Ибн Умардан ривоят қилди, у деди: Мен Умар ибн Хаттобнинг Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васалламнинг минбарида шундай деганини эшитдим: «Аммо баъд, эй одамлар. Албатта хамрнинг ҳаром қилиниши нозил бўлди, у беш нарсадан (тайёрланарди): узум, хурмо, асал, буғдой ва арпадан. Хамр — ақлни қоплаб олувчи (маст қилувчи) нарсадир. Учта (нарса бор), эй одамлар, мен Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам булар борасида бизга, биз амал қиладиган аҳд қилиб кетишини истардим: бобо (нинг мероси), калола ва рибо эшикларидан бир неча эшик».