أَخْبَرَنَا عَمْرُو بْنُ عَلِيٍّ، قَالَ حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ سَعِيدٍ، قَالَ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، قَالَ حَدَّثَنِي أَبُو عَوْنٍ، قَالَ سَمِعْتُ جَابِرَ بْنَ سَمُرَةَ، يَقُولُ قَالَ عُمَرُ لِسَعْدٍ قَدْ شَكَاكَ النَّاسُ فِي كُلِّ شَىْءٍ حَتَّى فِي الصَّلاَةِ . فَقَالَ سَعْدٌ أَتَّئِدُ فِي الأُولَيَيْنِ وَأَحْذِفُ فِي الأُخْرَيَيْنِ وَمَا آلُو مَا اقْتَدَيْتُ بِهِ مِنْ صَلاَةِ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم . قَالَ ذَاكَ الظَّنُّ بِكَ .
Бизга Амр ибн Али хабар берди, у деди: бизга Яҳё ибн Саид ривоят қилди, у деди: бизга Шуъба ривоят қилди, у деди: менга Абу Авн ривоят қилди, у деди: мен Жобир ибн Самура (розияллаҳу анҳу)нинг шундай деяётганини эшитдим: Умар Саъдга: «Одамлар сен ҳақингда ҳамма нарсада, ҳатто намозда ҳам шикоят қилишди,» деди. Саъд: «Мен биринчи икки (ракат)да шошилмай (узайтириб) ўқийман, охирги иккитада (қисқа) қиламан. Мен Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам)нинг намозларидан ўрганган нарсамда камчилик қилмайман,» деди. (Умар): «Сен ҳақингда мен ҳам шундай ўйлар эдим,» деди.