أَخْبَرَنِي مُحَمَّدُ بْنُ سَلَمَةَ، وَالْحَارِثُ بْنُ مِسْكِينٍ، قِرَاءَةً عَلَيْهِ وَأَنَا أَسْمَعُ، - وَاللَّفْظُ لَهُ - عَنِ ابْنِ الْقَاسِمِ، قَالَ حَدَّثَنِي مَالِكٌ، عَنْ عَلْقَمَةَ بْنِ أَبِي عَلْقَمَةَ، عَنْ أُمِّهِ، أَنَّهَا سَمِعَتْ عَائِشَةَ، تَقُولُ : قَامَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ذَاتَ لَيْلَةٍ فَلَبِسَ ثِيَابَهُ ثُمَّ خَرَجَ - قَالَتْ - فَأَمَرْتُ جَارِيَتِي بَرِيرَةَ تَتْبَعُهُ فَتَبِعَتْهُ حَتَّى جَاءَ الْبَقِيعَ، فَوَقَفَ فِي أَدْنَاهُ مَا شَاءَ اللَّهُ أَنْ يَقِفَ، ثُمَّ انْصَرَفَ فَسَبَقَتْهُ بَرِيرَةُ فَأَخْبَرَتْنِي، فَلَمْ أَذْكُرْ لَهُ شَيْئًا حَتَّى أَصْبَحْتُ، ثُمَّ ذَكَرْتُ ذَلِكَ لَهُ فَقَالَ : " إِنِّي بُعِثْتُ إِلَى أَهْلِ الْبَقِيعِ لأُصَلِّيَ عَلَيْهِمْ " .
Менга Муҳаммад ибн Салама ва ал-Ҳорис ибн Мискин хабар бериб — унга (китоб) ўқиб берилди, мен эшитиб турардим, лафз уники — Ибн ал-Қосимдан (ривоят қилдилар), у деди: менга Молик ривоят қилди, Алқама ибн Абу Алқамадан, у онасидан (ривоят қилдики), у Оиша (розияллаҳу анҳо)ни: «Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) бир кечаси туриб, кийимларини кийди, сўнг чиқиб кетдилар,» деганини эшитди. У (Оиша) деди: «Мен жориям Барирани унинг ортидан эргашишни буюрдим. У эса эргашди, ниҳоят у Бақиъга келди ва унинг четида Аллаҳ хоҳлаганча турди, сўнг қайтди. Барира ундан олдин (қайтиб) менга хабар берди. Мен унга тонггача ҳеч нарса айтмадим. Сўнг буни унга эслатдим. У: «Мен Бақиъ аҳлига улар учун (мағфират) дуосини қилишим учун юборилдим,» дедилар.»