أَخْبَرَنَا يُوسُفُ بْنُ سَعِيدٍ، قَالَ حَدَّثَنَا حَجَّاجٌ، عَنِ ابْنِ جُرَيْجٍ، قَالَ أَخْبَرَنِي عَبْدُ اللَّهِ بْنُ أَبِي مُلَيْكَةَ، أَنَّهُ سَمِعَ مُحَمَّدَ بْنَ قَيْسِ بْنِ مَخْرَمَةَ، يَقُولُ سَمِعْتُ عَائِشَةَ، تُحَدِّثُ قَالَتْ : أَلاَ أُحَدِّثُكُمْ عَنِّي وَعَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم قُلْنَا : بَلَى . قَالَتْ : لَمَّا كَانَتْ لَيْلَتِي الَّتِي هُوَ عِنْدِي تَعْنِي النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم انْقَلَبَ فَوَضَعَ نَعْلَيْهِ عِنْدَ رِجْلَيْهِ، وَبَسَطَ طَرَفَ إِزَارِهِ عَلَى فِرَاشِهِ، فَلَمْ يَلْبَثْ إِلاَّ رَيْثَمَا ظَنَّ أَنِّي قَدْ رَقَدْتُ، ثُمَّ انْتَعَلَ رُوَيْدًا وَأَخَذَ رِدَاءَهُ رُوَيْدًا، ثُمَّ فَتَحَ الْبَابَ رُوَيْدًا وَخَرَجَ رُوَيْدًا وَجَعَلْتُ دِرْعِي فِي رَأْسِي وَاخْتَمَرْتُ وَتَقَنَّعْتُ إِزَارِي، وَانْطَلَقْتُ فِي إِثْرِهِ حَتَّى جَاءَ الْبَقِيعَ، فَرَفَعَ يَدَيْهِ ثَلاَثَ مَرَّاتٍ فَأَطَالَ، ثُمَّ انْحَرَفَ فَانْحَرَفْتُ، فَأَسْرَعَ فَأَسْرَعْتُ، فَهَرْوَلَ فَهَرْوَلْتُ، فَأَحْضَرَ فَأَحْضَرْتُ وَسَبَقْتُهُ فَدَخَلْتُ، فَلَيْسَ إِلاَّ أَنِ اضْطَجَعْتُ فَدَخَلَ فَقَالَ : " مَا لَكِ يَا عَائِشَةُ حَشْيَا رَابِيَةً " . قَالَتْ : لاَ . قَالَ : " لَتُخْبِرِنِّي أَوْ لَيُخْبِرَنِّي اللَّطِيفُ الْخَبِيرُ " . قُلْتُ : يَا رَسُولَ اللَّهِ بِأَبِي أَنْتَ وَأُمِّي، فَأَخْبَرْتُهُ الْخَبَرَ . قَالَ : " فَأَنْتِ السَّوَادُ الَّذِي رَأَيْتُ أَمَامِي " . قَالَتْ : نَعَمْ، فَلَهَزَنِي فِي صَدْرِي لَهْزَةً أَوْجَعَتْنِي، ثُمَّ قَالَ : " أَظَنَنْتِ أَنْ يَحِيفَ اللَّهُ عَلَيْكِ وَرَسُولُهُ " . قُلْتُ : مَهْمَا يَكْتُمُ النَّاسُ فَقَدْ عَلِمَهُ اللَّهُ . قَالَ : " فَإِنَّ جِبْرِيلَ أَتَانِي حِينَ رَأَيْتِ وَلَمْ يَدْخُلْ عَلَىَّ وَقَدْ وَضَعْتِ ثِيَابَكِ فَنَادَانِي، فَأَخْفَى مِنْكِ فَأَجَبْتُهُ فَأَخْفَيْتُهُ مِنْكِ، فَظَنَنْتُ أَنْ قَدْ رَقَدْتِ وَكَرِهْتُ أَنْ أُوقِظَكِ، وَخَشِيتُ أَنْ تَسْتَوْحِشِي، فَأَمَرَنِي أَنْ آتِيَ الْبَقِيعَ فَأَسْتَغْفِرَ لَهُمْ " . قُلْتُ : كَيْفَ أَقُولُ يَا رَسُولَ اللَّهِ قَالَ : " قُولِي السَّلاَمُ عَلَى أَهْلِ الدِّيَارِ مِنَ الْمُؤْمِنِينَ وَالْمُسْلِمِينَ، يَرْحَمُ اللَّهُ الْمُسْتَقْدِمِينَ مِنَّا وَالْمُسْتَأْخِرِينَ، وَإِنَّا إِنْ شَاءَ اللَّهُ بِكُمْ لاَحِقُونَ " .
Бизга Юсуф ибн Саид хабар бериб, деди: бизга Ҳажжож ривоят қилди, Ибн Журайждан, у деди: менга Абдуллаҳ ибн Абу Мулайка хабар берди, у Муҳаммад ибн Қайс ибн Махрамани: «Мен Оиша (розияллаҳу анҳо)ни гапираётганини эшитдим, у деди: Мен сизларга ўзим ва Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам) ҳақида бир нарса айтайми?» деганини эшитди. Биз: «Албатта,» дедик. У деди: «У (Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам) менинг ёнимда бўлган тунимда, у қайтиб (келиб), наълайнларини оёғи томонида қўйди ва изорининг бир учини тўшагига ёйди. Мен ухлаб қолдим деб ўйлагунча вақт ўтмади, сўнг секин наълайнини кийди ва секин ридосини олди, сўнг эшикни секин очди ва секин чиқди. Мен ҳам кўйлагимни бошимга кийдим, рўмол ўрадим ва изоримни ўраб, унинг орқасидан йўлга тушдим. Ниҳоят у Бақиъ (қабристони)га келди, қўлларини уч марта кўтариб узоқ (дуо) қилди, сўнг бурилди, мен ҳам бурилдим. У тезлашди, мен ҳам тезлашдим. У югуриб кетди, мен ҳам югурдим. У яна тезроқ юрди, мен ҳам тезроқ юрдим ва ундан ўзиб, (уйга) кирдим. Эндигина ётган эдим, у кириб келди ва: «Сенга нима бўлди, эй Оиша, нафасинг тезлашиб, кўксинг кўтарилиб турибди?» дедилар. Мен: «Ҳеч нарса,» дедим. У: «Албатта менга айтасан, ёки менга ал-Латиф ал-Хабир (Аллаҳ) хабар беради,» дедилар. Мен: «Эй Расулуллаҳ, ота-онам сенга фидо бўлсин,» деб унга воқеани айтиб бердим. У: «Демак, менинг олдимда кўрган қора нарса сен экансан?» дедилар. Мен: «Ҳа,» дедим. Шунда у кўксимга бир туртки берди, оғридим. Сўнг: «Аллаҳ ва Унинг Расули сенга зулм қилади деб ўйлаганмидинг?» дедилар. Мен: «Одамлар нимани яширмасинлар, Аллаҳ уни билади,» дедим. У: «Албатта сен кўрганингда Жибрил менга келди. У сен кийимингни ечиб қўйганинг учун менинг олдимга кирмади ва мени чақирди, сендан яшириб. Мен унга жавоб бердим ва уни сендан яширдим. Мен сен ухлаб қолган деб ўйлаб, сени уйғотишни хоҳламадим ва қўрқиб кетишингдан эҳтиёт бўлдим. Шунда у менга Бақиъга бориб, улар учун мағфират сўрашимни буюрди,» дедилар. Мен: «Қандай айтай, эй Расулуллаҳ?» дедим. У: «Айт: Мўминлар ва мусулмонлардан бўлган бу маскан аҳлига салом бўлсин. Аллаҳ биздан олдин кетганларга ва кейин қолувчиларга раҳм қилсин. Албатта биз ҳам, иншааллаҳ, сизларга қўшиламиз,» дедилар.»