أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ مَنْصُورٍ، قَالَ حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، عَنِ ابْنِ جُرَيْجٍ، عَنِ الْحَسَنِ بْنِ مُسْلِمٍ، عَنْ طَاوُسٍ، قَالَ سَمِعْتُ أَبَا هُرَيْرَةَ، ثُمَّ قَالَ حَدَّثَنَا أَبُو الزِّنَادِ، عَنِ الأَعْرَجِ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " إِنَّ مَثَلَ الْمُنْفِقِ الْمُتَصَدِّقِ وَالْبَخِيلِ كَمَثَلِ رَجُلَيْنِ عَلَيْهِمَا جُبَّتَانِ أَوْ جُنَّتَانِ مِنْ حَدِيدٍ مِنْ لَدُنْ ثُدِيِّهِمَا إِلَى تَرَاقِيهِمَا فَإِذَا أَرَادَ الْمُنْفِقُ أَنْ يُنْفِقَ اتَّسَعَتْ عَلَيْهِ الدِّرْعُ أَوْ مَرَّتْ حَتَّى تُجِنَّ بَنَانَهُ وَتَعْفُوَ أَثَرَهُ وَإِذَا أَرَادَ الْبَخِيلُ أَنْ يُنْفِقَ قَلَصَتْ وَلَزِمَتْ كُلُّ حَلْقَةٍ مَوْضِعَهَا حَتَّى أَخَذَتْهُ بِتَرْقُوَتِهِ أَوْ بِرَقَبَتِهِ " . يَقُولُ أَبُو هُرَيْرَةَ أَشْهَدُ أَنَّهُ رَأَى رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يُوَسِّعُهَا فَلاَ تَتَّسِعُ . قَالَ طَاوُسٌ سَمِعْتُ أَبَا هُرَيْرَةَ يُشِيرُ بِيَدِهِ وَهُوَ يُوَسِّعُهَا وَلاَ تَتَوَسَّعُ .
Бизга Муҳаммад ибн Мансур хабар берди, у деди: бизга Суфён, Ибн Журайждан, у ал-Ҳасан ибн Муслимдан, у Товусдан ривоят қилди, у деди: мен Абу Ҳурайрани эшитдим, сўнг деди: бизга Абуз-Зинод, ал-Аъраждан, у Абу Ҳурайрадан ривоят қилди, у деди: Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам): «Сарф қилиб садақа берувчи ва бахилнинг мисоли, кўкракларидан то ўмров суякларигача темирдан иккита жубба ёки иккита зиреҳ кийган икки кишининг мисоли кабидир. Сарф қилувчи сарф қилмоқчи бўлса, зиреҳ унга кенгайиб кетади ёки шу қадар чўзиладики, бармоқ учларини ҳам ёпиб, изларини ҳам ўчиради. Бахил эса сарф қилмоқчи бўлса, (зиреҳ) торайиб, ҳар бир ҳалқа ўрнидан қисиб туради, ҳатто уни ўмров ёки бўйин суягидан ушлаб олади,» дедилар. Абу Ҳурайра: «Гувоҳлик бераманки, мен Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) уни кенгайтирмоқчи бўлганларини, аммо у кенгаймаганини кўрдим,» дейди. Товус деди: мен Абу Ҳурайрани қўли билан ишора қилиб, уни кенгайтираётганини, аммо у кенгаймаётганини (кўрсатаётганини) эшитдим.