حَدَّثَنَا مُوسَى، حَدَّثَنَا وُهَيْبٌ، حَدَّثَنَا ابْنُ طَاوُسٍ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ ـ رضى الله عنه ـ قَالَ قَالَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم " مَثَلُ الْبَخِيلِ وَالْمُتَصَدِّقِ كَمَثَلِ رَجُلَيْنِ، عَلَيْهِمَا جُبَّتَانِ مِنْ حَدِيدٍ ". وَحَدَّثَنَا أَبُو الْيَمَانِ أَخْبَرَنَا شُعَيْبٌ حَدَّثَنَا أَبُو الزِّنَادِ أَنَّ عَبْدَ الرَّحْمَنِ حَدَّثَهُ أَنَّهُ سَمِعَ أَبَا هُرَيْرَةَ ـ رضى الله عنه ـ أَنَّهُ سَمِعَ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَقُولُ " مَثَلُ الْبَخِيلِ وَالْمُنْفِقِ كَمَثَلِ رَجُلَيْنِ، عَلَيْهِمَا جُبَّتَانِ مِنْ حَدِيدٍ، مِنْ ثُدِيِّهِمَا إِلَى تَرَاقِيهِمَا، فَأَمَّا الْمُنْفِقُ فَلاَ يُنْفِقُ إِلاَّ سَبَغَتْ ـ أَوْ وَفَرَتْ ـ عَلَى جِلْدِهِ حَتَّى تُخْفِيَ بَنَانَهُ وَتَعْفُوَ أَثَرَهُ، وَأَمَّا الْبَخِيلُ فَلاَ يُرِيدُ أَنْ يُنْفِقَ شَيْئًا إِلاَّ لَزِقَتْ كُلُّ حَلْقَةٍ مَكَانَهَا، فَهُوَ يُوَسِّعُهَا وَلاَ تَتَّسِعُ ". تَابَعَهُ الْحَسَنُ بْنُ مُسْلِمٍ عَنْ طَاوُسٍ فِي الْجُبَّتَيْنِ.
Мусо бизга айтди: Вуҳайб бизга айтди: Ибн Товус бизга айтди, отасидан, у Абу Ҳурайра розияллаҳу анҳудан: У деди: Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам: «Бахил ва садақа берувчининг мисоли — устларида темирдан (иборат) икки жубба (кийим) бўлган икки киши мисолидек» дедилар. Ва Абул-Ямон бизга айтди: Шуъайб бизга хабар берди: Абуз-Зинод бизга айтди: Абдурраҳмон унга айтди: У Абу Ҳурайра розияллаҳу анҳуни (шундай деганини) эшитди: У Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васалламни шундай деганини эшитди: «Бахил ва инфоқ қилувчининг мисоли — кўкракларидан бўғизларигача (бўлган) устларида темирдан икки жубба бўлган икки киши мисолидек. Инфоқ қилувчига келса, у қачон инфоқ қилса, (жубба) унинг терисига — ҳатто бармоқлари учини беркитиб, изини ўчиргунча — кенгаяди (ёйилади). Бахилга келса, у бирор нарса инфоқ қилмоқчи бўлмаса, ҳар бир ҳалқа ўз жойига ёпишиб қолади. У уни кенгайтирмоқчи бўлади, аммо у кенгаймайди» дедилар. Унга Ҳасан ибн Муслим Товусдан, икки жубба ҳақида, (ривоят қилиб) мутобаат қилди.