أَخْبَرَنَا الْحَسَنُ بْنُ مُحَمَّدٍ، عَنْ حَجَّاجٍ، قَالَ قَالَ ابْنُ جُرَيْجٍ أَخْبَرَنِي ابْنُ أَبِي مُلَيْكَةَ، عَنْ عَبَّادِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ الزُّبَيْرِ، عَنْ أَسْمَاءَ بِنْتِ أَبِي بَكْرٍ، أَنَّهَا جَاءَتِ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم فَقَالَتْ يَا نَبِيَّ اللَّهِ لَيْسَ لِي شَىْءٌ إِلاَّ مَا أَدْخَلَ عَلَىَّ الزُّبَيْرُ فَهَلْ عَلَىَّ جُنَاحٌ فِي أَنْ أَرْضَخَ مِمَّا يُدْخِلُ عَلَىَّ فَقَالَ " ارْضَخِي مَا اسْتَطَعْتِ وَلاَ تُوكِي فَيُوكِيَ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ عَلَيْكِ " .
Бизга ал-Ҳасан ибн Муҳаммад хабар берди, у Ҳажжождан (ривоят қилди), у деди: Ибн Журайж деди: менга Ибн Абу Мулайка, Аббод ибн Абдуллаҳ ибн аз-Зубайрдан, у Асмо бинт Абу Бакрдан хабар бердики, у Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам)нинг олдиларига келди ва: «Ё Набийяллаҳ, менинг Зубайр менга келтирган нарсадан бошқа ҳеч нарсам йўқ. Менга келтирган нарсасидан озгина (садақа) беришимда гуноҳ бўладими?» деди. У: «Қодир бўлганингча озгина (бўлса-да) бер, киссангни маҳкам боғламагин (хасислик қилмагин), акс ҳолда Аллаҳ азза ва жалла сенга (ризқни) боғлаб қўяди (ман қилади),» дедилар.