أَخْبَرَنَا إِسْحَاقُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ، قَالَ أَنْبَأَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ، قَالَ أَنْبَأَنَا مَعْمَرٌ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، عَنْ عُرْوَةَ، عَنْ عَائِشَةَ، وَعَنْ هِشَامِ بْنِ عُرْوَةَ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ عَائِشَةَ، قَالَتْ دَخَلَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم عَلَى ضُبَاعَةَ فَقَالَتْ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنِّي شَاكِيَةٌ وَإِنِّي أُرِيدُ الْحَجَّ . فَقَالَ لَهَا النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم " حُجِّي وَاشْتَرِطِي إِنَّ مَحِلِّي حَيْثُ تَحْبِسُنِي " . قَالَ إِسْحَاقُ قُلْتُ لِعَبْدِ الرَّزَّاقِ كِلاَهُمَا عَنْ عَائِشَةَ هِشَامٌ وَالزُّهْرِيُّ قَالَ نَعَمْ . قَالَ أَبُو عَبْدِ الرَّحْمَنِ لاَ أَعْلَمُ أَحَدًا أَسْنَدَ هَذَا الْحَدِيثَ عَنِ الزُّهْرِيِّ غَيْرَ مَعْمَرٍ وَاللَّهُ سُبْحَانَهُ وَتَعَالَى أَعْلَمُ .
Бизга Ишоқ ибн Иброҳим хабар бериб, деди: бизга Абдурраззоқ хабар берди, деди: бизга Маъмар хабар берди, аз-Зуҳрийдан, у Урвадан, у Оиша (розияллаҳу анҳо)дан, ҳамда Ҳишом ибн Урвадан, у отасидан, у Оиша (розияллаҳу анҳо)дан (ривоят қилдики), у деди: Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) Зубоанинг олдига кирдилар, у: «Эй Расулуллаҳ, мен бетобман ва ҳаж қилмоқчиман», деди. Шунда Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам) унга: «Ҳаж қил ва: «Албатта мени (қаерда) тўсиб қўйсанг, иҳромдан чиқар жойим ўша (жойдир)», деб шарт қўй», дедилар. Ишоқ деди: Мен Абдурраззоққа: «Иккаласи — Ҳишом ҳам, аз-Зуҳрий ҳам — Оишадан (ривоят қилдими)?» дедим. У: «Ҳа», деди. Абу Абдурраҳмон (Насоий) деди: Мен бу ҳадисни аз-Зуҳрийдан Маъмардан бошқа биров иснод қилиб ривоят қилганини билмайман. Аллаҳ субҳонаҳу ва таоло аълам (яхшироқ билувчидир).