2806-ҳадисСунани Насоий · Ҳаж китоби
أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ بَشَّارٍ، قَالَ حَدَّثَنَا مُحَمَّدٌ، قَالَ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، عَنْ عَبْدِ الْمَلِكِ، عَنْ طَاوُسٍ، عَنْ سُرَاقَةَ بْنِ مَالِكِ بْنِ جُعْشُمٍ، أَنَّهُ قَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ أَرَأَيْتَ عُمْرَتَنَا هَذِهِ لِعَامِنَا أَمْ لأَبَدٍ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " هِيَ لأَبَدٍ " .
Бизга Муҳаммад ибн Башшор хабар берди, у деди: бизга Муҳаммад ривоят қилди, у деди: бизга Шуъба, Абдулмаликдан, у Товусдан, у Суроқа ибн Молик ибн Жуъшумдан (ривоят қилдики), у: «Эй Расулуллаҳ, бу умрамиз шу йилимиз учунми ёки абадийми, айтинг-чи?» деди. Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам): «У абадийдир,» дедилар.