أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ بَشَّارٍ، عَنْ يَحْيَى بْنِ كَثِيرٍ أَبُو غَسَّانَ، قَالَ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، عَنْ أَيُّوبَ، عَنْ أَبِي الْعَالِيَةِ الْبَرَّاءِ، عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ، قَالَ قَدِمَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم لأَرْبَعٍ مَضَيْنَ مِنْ ذِي الْحِجَّةِ وَقَدْ أَهَلَّ بِالْحَجِّ فَصَلَّى الصُّبْحَ بِالْبَطْحَاءِ وَقَالَ " مَنْ شَاءَ أَنْ يَجْعَلَهَا عُمْرَةً فَلْيَفْعَلْ " .
Бизга Муҳаммад ибн Башшор, Яҳё ибн Касир Абу Ғассондан хабар берди, у деди: бизга Шуъба, Айюбдан ривоят қилди, у Абул-Олия ал-Барродан, у Ибн Аббосдан (ривоят қилдики), у деди: «Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) Зул-ҳижжадан тўрт (кун) ўтгач, ҳаж учун эҳромга кирган ҳолда келдилар. Сўнг Батъҳода бомдод намозини ўқиб: «Ким уни умра қилишни хоҳласа, қилсин,» дедилар.»