أَخْبَرَنَا أَبُو دَاوُدَ، قَالَ حَدَّثَنَا يَعْقُوبُ، قَالَ حَدَّثَنَا أَبِي، عَنْ صَالِحٍ، عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، أَنَّ حُمَيْدَ بْنَ عَبْدِ الرَّحْمَنِ، أَخْبَرَهُ أَنَّ أَبَا هُرَيْرَةَ أَخْبَرَهُ أَنَّ أَبَا بَكْرٍ بَعَثَهُ فِي الْحَجَّةِ الَّتِي أَمَّرَهُ عَلَيْهَا رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَبْلَ حَجَّةِ الْوَدَاعِ فِي رَهْطٍ يُؤَذِّنُ فِي النَّاسِ " أَلاَ لاَ يَحُجَّنَّ بَعْدَ الْعَامِ مُشْرِكٌ وَلاَ يَطُوفُ بِالْبَيْتِ عُرْيَانٌ " .
Бизга Абу Довуд хабар берди, у деди: бизга Яъқуб ривоят қилди, у деди: бизга отам, Солиҳдан ривоят қилди, у Ибн Шиҳобдан (ривоят қилдики): Ҳумайд ибн Абдурраҳмон унга хабар беришича, Абу Ҳурайра унга шундай хабар берган: Абу Бакр уни, Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) Видолашув ҳажжидан олдин уни амир қилиб тайинлаган ҳажжда, бир жамоа билан бирга жўнатди — одамлар орасида эълон қилиб: «Диққат, бу йилдан кейин ҳеч бир мушрик ҳаж қилмасин ва Байтни яланғоч ҳолда ҳеч ким тавоф қилмасин!» дейдиган (қилиб).